Test obiektywu

Sigma 70-200 mm f/2.8 II EX APO DG MACRO HSM

7. Koma i astygmatyzm

Przyczyny słabszego zachowania na brzegu kadru, w stosunku do Nikkora 80-200 mm f/2.8 i Sigmy 70-200 mm f/2.8 w wersji I można doszukiwać się, między innymi, w wadach pozaosiowych takich jak koma i astygmatyzm. Jak widać z poniższego rysunku, koma w Sigmie 70-200 mm f/2.8 II nie osiąga jakiś dużych rozmiarów, lecz jest wpływ jest widoczny. U poprzednika i Nikkora sytuacja wyglądała lepiej.

Jeszcze poważniej sytuacja wygląda, gdy spojrzymy na astygmatyzm. To już zauważalna wpadka. Jego średnia wartość wynosi 14.3%, co nie jest powodem do dumy, tym bardziej, że astygmatyzm wzrasta wraz z ogniskową i na 70 mm jest jeszcze niewielki (5%), by dla dłuższych ogniskowych sięgnąć ponad 20%. A gdy astygmatyzm "siedzi" w samym obiektywie, nie powinno nas dziwić, że dołożenie konwertera potęguje tą wadę w sposób znaczący i tam sięga ona aż 27%... Wpadka jest tym poważniejsza, że poprzednik miał znikomy astygmatyzm.