Test obiektywu

Sigma 70-200 mm f/2.8 II EX APO DG MACRO HSM

8. Winietowanie

Na matrycy o mnożniku 1.5x winietowanie nie będzie dla nas problemem. Przy ogniskowej 70 mm w ogóle nie musimy sobie nim zawracać głowy, bo tam dla f/2.8 spadek jasności w rogach kadru wynosi tylko 10% (-0.31 EV), a dla f/4.0 zniża się do 2%.

Podobnie dobrze jest dla 135 mm. Na maksymalnym otworze winietowanie wynosi tylko 14% (-0.43 EV) i spada do 3% dla f/4.0.

Największe szanse dojrzenia winietowania mamy dla ogniskowej 200 mm i maksymalnego otworu, gdzie spadek jasności w rogach wynosi 24% (-0.84 EV). Problem znika jednak zupełnie dla f/4.0, gdzie zmierzona wartość winietowania wyniosła 10%.

Sytuacja znów poprawia się po podłączeniu konwertera. W przypadku pracy z nim, ma maksymalnym otworze, mamy winietowanie o wartości 13% (-0.41 EV), które znika dla f/5.6 (3%).

W tej kategorii wydaje się, że mamy lekkie polepszenie w stosunku do poprzednika. Wartości same w sobie są takie same lub minimalnie mniejsze u następcy, lecz gdy uwzględnimy fakt, że wersja II była testowana na trochę większej rozmiarami matrycy, możemy dojrzeć nieznaczną poprawę.