Nikon Nikkor Z MC 105 mm f/2.8 VR S - test obiektywu
7. Koma, astygmatyzm i bokeh
| Centrum, f/2.8 | Róg APS-C, f/2.8 | Róg FF, f/2.8 |
|
|
|
| Centrum, f/4.0 | Róg APS-C, f/4.0 | Róg FF, f/4.0 |
|
|
|
Żeby obraz zachowania w tej kategorii był pełny, zdecydowaliśmy się zaprezentować wycinki zdjęć nocnego nieba pobrane z lewego-górnego rogu pełnej klatki. W tym przypadku pokazujemy ujęcia dla przysłon f/2.8, f/4.0 i f/5.6. Tym razem deformacja punktowego źródła światła, jakim jest gwiazda jest widoczna w pełnej krasie. Co więcej, owa deformacja daje się zauważyć nawet po przymknięciu przysłony o 2 EV.
| Róg FF, f/2.8 | Róg FF, f/4.0 | Róg FF, f/5.6 |
|
|
|
Astygmatyzm, rozumiany jako średnia różnica pomiędzy poziomymi i pionowymi wartościami funkcji MTF50, wyniósł 6.2%. To wynik znajdujący się na granicy poziomu bardzo małego i małego, a więc niedający nam poważniejszych powodów do narzekań. Choć warto odnotować, że Sony i Sigma prezentowały tutaj troszkę niższe wartości na poziomie 3-5%.
Wygląd obrazów pozaogniskowych w wykonaniu Nikkora MC 2.8/105 jest bardzo ładny. Wnętrza krążków pokazują równomierny rozkład światła, bez efektu cebulowego bokeh i jest to tym bardziej godne pochwały, że w konstrukcji optycznej użyto przecież elementu asferycznego. Jakby tego było mało, pojawiająca się wraz z przymknięciem przysłony obwódka ma niezbyt dużą intensywność. Daje jednak znać o sobie winietowanie mechaniczne, które powoduje bardzo mocne ścięcie krążka na maksymalnym otworze względnym i które widać nawet po przymknięciu przysłony o 2 EV.
| Centrum, f/3.0 | Róg APS-C, f/3.0 | Róg FF, f/3.0 |
|
|
|
| Centrum, f/4.0 | Róg APS-C, f/4.0 | Róg FF, f/4.0 |
|
|
|
Centrum, f/5.6 | Róg APS-C, f/5.6 | Róg FF, f/5.6 |
|
|
|











Optyczne.pl jest serwisem utrzymującym się dzięki wyświetlaniu reklam. Przychody z reklam pozwalają nam na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem serwerów, opłaceniem osób pracujących w redakcji, a także na zakup sprzętu komputerowego i wyposażenie studio, w którym prowadzimy testy.