Zobaczmy więc, jak na tym tle wyglądają osiągi obiektywu Voigtlander Septon 40 mm f/2 Aspherical. Wyniki, jakie uzyskał on w centrum kadru, na brzegu matrycy APS-C/DX i na brzegu pełnej klatki są zaprezentowane na poniższym wykresie.

Szczerze powiedziawszy, nie wiem, co było pierwsze. Czy najpierw zaprojektowano obiektyw i nazwa Septon pojawiła się z racji na użycie dokładnie siedmiu soczewek (od łacińskiego septem, czyli siedem)? Czy może optyk był fanem prozy George'a R.R. Martina i chciał w ten uhonorować kapłana wiary w Siedmiu, więc trochę na siłę ograniczał się do siedmiu elementów optycznych? Niezależnie od tego, jaki scenariusz był prawdziwy, ograniczenie się do tych siedmiu soczewek nie wyszło obiektywowi na dobre.

Centrum kadru prezentuje się jeszcze całkiem rozsądnie i dość dobrze pokazuje to porównanie do innych konkurentów o parametrach 2/40, które mamy zobrazowane na poniższym wykresie.

Na przysłonach f/2.0 i f/2.8 Septon idzie łeb w łeb z większym i bardziej skomplikowanym optycznie Batisem, a jednocześnie wypada lepiej niż Nikkor. Warto jednak przypomnieć tutaj także wynik Sony FE 2.5/40G, który na f/2.8 potrafił przekraczać poziom 70 lpmm, a więc wypadał lepiej niż wszystkie prezentowane tutaj modele 2/40. Od przysłony f/4.0 Voigtlander zaczyna jednak odstawać od konkurentów, a wynika to ze specyficznego przebiegu jego wad pozaosiowych, o czym opowiemy w kolejnych rozdziałach.

Jeszcze więcej zastrzeżeń pojawi się, gdy spojrzymy na zachowanie Septona na brzegu kadru. Już w przypadku mniejszego detektora APS-C/DX jest tam naprawdę słabo, bo o użytecznej jakości obrazu możemy mówić dopiero po zastosowaniu przysłony w okolicach f/3.5. Jeszcze gorzej jest na brzegu pełnej klatki, bo tam użyteczność pojawia się tylko dla bliskich okolic przysłony f/8.0. Dawno nie widzieliśmy tak słabych osiągów u współcześnie wyprodukowanego obiektywu.

Na końcu tego rozdziału tradycyjnie przedstawiamy wycinki zdjęć naszej tablicy do pomiarów rozdzielczości pobrane z plików JPEG, zapisywanych równolegle z RAW-ami użytymi do powyższej analizy.

Nikon Z8, JPEG, 40 mm, f/2.0

Nikon Z8, JPEG, 40 mm, f/4.0