| Rzeczywisty rozmiar obiektywów |
Lewy: 50.05+/-
0.05 mm
Prawy: 50.02+/-
0.05 mm
|
8 / 8.0 pkt |
| Rzeczywiste powiększenie |
9.97+/-
0.05 raza
|
3 / 3.0 pkt |
| Sprawność optyczna |
87.5+/-
1%
|
15 / 25.0 pkt |
| Aberracja chromatyczna |
Mała w centrum, spora na brzegu. |
5.2 / 10.0 pkt |
| Astygmatyzm |
Bardzo mały. |
8.5 / 10.0 pkt |
| Dystorsja |
Odległość pierwszej zakrzywionej linii od centrum pola w stosunku do promienia pola widzenia: 62% ± 4% |
7 / 10.0 pkt |
| Koma |
Pojawia się w odległości około 70% promienia pola widzenia i na samym brzegu jest na granicy poziomu małego i średniego. |
7.4 / 10.0 pkt |
| Nieostrość obrazu |
Nieostrość pojawia się w odległości 88% ± 3% od centrum pola widzenia. |
7.5 / 10.0 pkt |
| Pociemnienie brzegowe |
Znikome. |
4.8 / 5.0 pkt |
| Odwzorowanie bieli |
Absolutnie minimalny odcień żółci i zieleni. Bardzo płaski wykres transmisji. |
4.9 / 5.0 pkt |
| Kolimacja osi |
Wzorowa. |
5 / 5.0 pkt |
| Wewnętrzne odblaski |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
Okrągłe źrenice na czarnym tle - prawie ideał. Jednocześnie bardzo dobra praca pod ostre światło zarówno w dzień, jak i w nocy. |
4.7 / 5.0 pkt |
| Obudowa |
Stosunkowo krótka i o umiarkowanej wadze jak na klasę 50 mm. Rzeczywista waga wynosi 871 gramów i idealnie zgadza się z deklaracjami producenta. Obudowa wykonana z kompozytów magnezowych i obita dobrej klasy, matową, czarną gumą, która zapewnia stabilny uchwyt. Guma prawidłowo przylega do całego korpusu lornetki, ale lekko odchodzi przy obiektywach. Gumowane muszle okularowe o pięciu stopniach wysuwu i o średnicy 42 mm. Bardzo dobrze leżą przy oku. Lornetka wyprodukowana w Japonii. |
7.5 / 8.0 pkt |
| Ogniskowanie |
Duża, gumowana i karbowana śruba centralna, która pracuje płynnie i z prawidłowym oporem. Przebieg całego zakresu wymaga obrotu o kąt około 510 stopni. Korekta dioptrażu na prawym okularze, rusza zewnętrzną soczewką. W tej klasie sprzętu chciałoby się mieć wszystkie ruchy elementów optycznych wewnątrz lornetki. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Wyjście na statyw |
Jest z dość dobrym dostępem. |
3 / 3.0 pkt |
| Rozstaw okularów |
od 55.4 do 75.1 mm
|
5 / 6.0 pkt |
| Min. odległość ostrego widzenia |
1.80 metra. |
2 / 2.0 pkt |
| Okulary |
O polu własnym 70.3 stopnia (wg wzoru uproszczonego) i 63.1 stopnia (wg wzoru tangensowego). |
16 / 20.0 pkt |
| Pole widzenia |
Zmierzone przez nas wyniosło 7.05 +\- 0.03 stopnia i było zgodne z tym podanym w specyfikacjach. Pole świetne jak na tę klasę sprzętu. |
8 / 8.0 pkt |
| Wyczernienie i kurz wewnątrz tubusa |
Wewnętrzne tubusy ciemne i gęsto karbowane na całej długości. Mogłyby być ciemniejsze i bardziej matowe, ale i tak wszystko wygląda tutaj dobrze. Denko pryzmatów ciemno-szare. Trochę drobnych pyłków na pryzmatach. |
4 / 5.0 pkt |
| Winietowanie centralne |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
OL: 0.29%, OP: 0.28%. |
8 / 8.0 pkt |
| Jakość pryzmatów |
Wysokiej klasy BaK-4. |
8 / 8.0 pkt |
| Powłoki antyodblaskowe |
Zielono-żółto-różowe na obiektywach, różowo-zielone na pryzmatach, różowo-żółto-zielone na okularach. Intensywność mała. |
5 / 5.0 pkt |
| Gwarancja [w latach] |
10 |
4.5 / 6.0 pkt |
| Wynik ostateczny |
82.4%
|
156.5 / 190 pkt
|
| Wynik Ekono |
|
0pkt. |
Podsumowanie
Zalety:
- solidna, uszczelniona, a jednocześnie kompaktowa obudowa,
- bardzo duże i w większości ostre pole widzenia,
- dobra transmisja,
- świetne odwzorowanie kolorów,
- bardzo dobrze korygowany astygmatyzm,
- umiarkowana aberracja chromatyczna w centrum pola,
- niewielka dystorsja,
- mała koma,
- znikome pociemnienie na brzegu pola widzenia,
- obraz ostry już od 1.80 metra,
- dobre wyczernienie i czystość wewnątrz tubusów,
- świetnej jakości powłoki,
- wysokiej klasy pryzmaty ze szkła BaK-4,
- okrągłe źrenice na stosunkowo ciemnym tle.
Wady:
- wyraźna aberracja chromatyczna na brzegu pola widzenia.
W uprzednio testowanym przez nas modelu SFL 8x50 naszą uwagę zwróciła wysoka transmisja, która uśredniona w centrum zakresu widzialnego lekko przekraczała 90%, a w najwyższym punkcie sięgała 91.5%. Choć Zeiss dla całej linii SFL deklaruje wartość sięgającą 90%, mieliśmy wątpliwości odnośnie tego, że model 10x50 okaże się tutaj tak samo dobry, jak 8x50. Wiązało się to z tym, że "dziesiątka" ma zauważalnie większe pole widzenia okularu, a to oznacza jego bardziej skomplikowaną konstrukcję optyczną. Logicznym jest więc założenie, że więcej soczewek, więcej granic powietrze-szkło i większe pochłanianie w szkle musi odbić się na transmisji.
Jakby tego było mało, już sam rzut oka na odbicia od obiektywów i okularów pokazuje, że choć kolorystyka powłok jest tutaj podobna, to trudno uznać ją za dokładnie taką samą.
I faktycznie oba omawiane czynniki spowodowały, że wynikowy wykres transmisji modelu 10x50 jest inny niż ten obserwowany u 8x50. Możemy go obejrzeć poniżej.
Jak widać, jest on trochę mniej nachylony niż u SFL 8x50, przez co SLF 10x50 ma lepsze i prawie idealne odwzorowanie kolorów. Niestety obserwowane tutaj wartości są niższe od modelu 8x50 i od tego, co deklaruje producent. Średnia z centrum zakresu widzialnego wynosi 87.5% i jest około 2-3% niższa od tego, czego moglibyśmy oczekiwać od tej klasy sprzętu. Najwyższy wynik sięga 88.2% i odnotowaliśmy go dla długości fali 502 nm. Na pochwałę zasługuje za to utrzymanie wysokiej transmisji w świetle niebieskim i fioletowym. Wynik powyżej 85% obserwujemy nawet dla okolic 415 nm, a to powoduje, że nasze oko odbiera obraz SFL-a jako jasny, czysty i bardzo klarowny.
Choć padło tutaj trochę słów krytyki, nie wynikają one ze słabych osiągów Zeissa, lecz raczej z naszych wysokich wymagań. W ogólności transmisja jest przecież dobra, dla krótszych długości fal wręcz świetna, a wykres prawie idealnie płaski, co daje doskonałe odwzorowanie kolorów.
W podobnym tonie można wypowiadać się o drugiej wadzie modelu SFL 10x50, czyli zbyt dużej aberracji chromatycznej na brzegu pola oraz faktowi, że momentami można ją dojrzeć także w centrum. Z jednej strony, w tej klasie sprzętu i po deklaracjach producenta odnośnie wysokiej klasy elementów niskodysperyjnych (UHD), które zastosowano w obiektywach, można mieć tutaj wysokie oczekiwania. Jednocześnie trzeba pamiętać, że wszystkie 50-tki z linii SFL są stosunkowo krótkimi lornetkami ze środkiem ciężkości przesuniętym blisko oczodołów, a to powoduje bardzo komfortowy uchwyt i daje możliwość świetnego ustabilizowania lornetki w rękach oraz przy oku.
Małe rozmiary oznaczają zastosowanie bardzo światłosilnych obiektywów, a to znacznie podwyższa poprzeczkę w kwestii korygowania aberracji chromatycznej. Zeiss zdecydował się więc tutaj na lekki kompromis i mi osobiście takie rozwiązanie się podoba. Przecież główna idea serii SFL wiąże się z trzymaniem wagi i rozmiarów lornetki na wodzy. Mówiąc inaczej, wolę obecną sytuację niż trochę dłuższy korpus z trochę mniejszą aberracją chromatyczną, bo wiem, jak komfortowo używa się lornetki o tak umiarkowanych rozmiarach i jak świetnie leży ona w rękach oraz przy oku.
Dużo czasu poświęciliśmy może nie wpadkom, ale pewnego rodzaju niedociągnięciom, trzeba więc dać temu przeciwwagę, bo przecież Zeiss SFL 10x50 ma cały szereg istotnych zalet. Dostajemy tutaj bardzo duże i zgodne z deklaracjami pole widzenia, które zostało okraszone bardzo komfortowym odstępem źrenicy. Na dodatek, Zeiss pozwala ustawiać ostrość już od 1.80 metra, co jest świetnym wynikiem, bo mało która 50-tka schodzi tutaj do wartości poniżej 2 metrów. Uzyskiwany obraz jest jasny, kontrastowy, ma neutralną kolorystykę i jest świetnie skorygowany pod względem większości wad optycznych. Do tego dochodzi bardzo dobre wyczernienie w środku, które połączone z wysokiej klasy powłokami daje naprawdę dobrą pracę pod ostre światło. Sam wygląd źrenic wyjściowych i ich okolic może być stawiany za wzór. Przy tak małych rozmiarach i wadze udało się dostarczyć praktycznie idealnie okrągłe i pozbawione winietowania mechanicznego źrenice, które widnieją na prawie całkowicie czarnym tle. Brawo!
Podsumowując, Zeissem SFL 10x50 obserwowało mi się tak dobrze, że trudno było mi go odkleić od oczodołów. Radość z użytkowania tak dobrze zaprojektowanego i wykonanego sprzętu była naprawdę spora. Premierę Zeissa w postaci rozszerzenia linii SFL o modele o średnicy obiektywu 50 mm uważam więc za doskonałą decyzję i myślę, że model 10x50 może zabrać sporo klientów znacznie droższej propozycji Swarovskiego w postaci NL Pure 10x52. Kupując Zeissa SFL 10x50 dostajemy przecież optykę najwyższej klasy, a w porównaniu do NL Pure w kieszeni zostaje nam ponad 6000 złotych.
Rynek fotograficzny w Polsce juz nasycony, kazdy juz ma to co potrzebuje, teraz czas kupowac lornetki... bo biznes musi sie krecic!
To Optyczne wyprzedziło swoje czasy, bo zaczynało od testów lornetek :)
Miałem okazję się pobawić ta lornetką - jak dla mnie SFL to nr 1 ergonomii - do tego lornetka w rozmiarach i wadze NL 42...
O ile transmisja 90% lepiej by wyglądała chyba tylko na papierze. to niestety ocena AC 5.2 -zdecydowanie za mało jak na tą cenę. trochę to mnie dziwi bo generalnie seria SFL jest oceniana lepiej pod względem AC niż Conquest. Sam mam Conquesta 10x42 i AC ocenione na 6,6 przez Arka to dla mnie ciągle trochę za słabo. Chyba, że AC w centrum jest prawie niewidoczna a na brzegu za duża to dla mnie jest to lepsze niż mniejsza na boku ale w centrum widoczna.
Zalety:
solidna, uszczelniona, a jednocześnie kompaktowa obudowa,
(...)
bardzo dobrze, ergonomiczne umieszczone pokrętło ostrości!!!
Arku, myślę że na to, iż
"Zeissem SFL 10x50 obserwowało mi się tak dobrze, że trudno było mi go odkleić od oczodołów. Radość z użytkowania tak dobrze zaprojektowanego i wykonanego sprzętu była naprawdę spora"
składało się m.in. takie właśnie umiejscowienie focusera, co jest szczególnie ważne w takich stosunkowo dużych lornetkach o obiektywach 50mm lub większych. Byłoby super, gdybyś w testach kolejnych modeli z tej serii wymieniał ten fakt wśród zalet, bo z pewnością na to zasługuje, OK?
Test interesującej lornetki, choć całkowicie poza moim zasięgiem. Swoją drogą aberracja chromatyczna, inna niż znikoma w tej klasie sprzętu, to duża wpadka. Szkoda, że tej wady nie da się jakoś zmierzyć i pozostaje tylko uznaniowość testującego. W moim odczuciu jest to jedna z najistotniejszych wad optycznych, której obecność ma zasadniczy wpływ na komfort prowadzenia obserwacji. Z innej beczki, czy można się spodziewać testu Delty Optical Forest gen 3. 12x50. Jestem trochę ciekaw pomiarów pola widzenia tej lornetki. Miałem okazję porównać ją do Foresta II i jest zauważalny postęp w parametrach optycznych i nie tylko. Szkła ED naprawdę dobrze korygują aberrację chromatyczną i obecnie widać ją tylko w sytuacjach w rodzaju: czarny słup na tle białych chmur, a i wtedy jest raczej mała. Do tego znacznie większe pole widzenia niż w poprzednim modelu. Generalnie, to świetny sprzęt w tej cenie.
Co do zasady świetna lornetka, duży postęp w technologii powłok, wybitna ergonomia, zachowanie pod światło (szczególnie wersji 8x50) na poziomie wyznaczającym nowe standardy. Wyglad źrenic mówi sam za siebie.
No ale ostatecznym weryfikatorem jakości optyki jest moment wpisywania PINu do karty. Czy ten pozytywny obraz lornetki wytrzymuje fakt, że aberracja chromatyczna jest na poziomie gorszym niż Delta Chase 10x50 czy Vortex Viper 10x50? Czy na pewno całościowa ocena lornetki jest prosta suma jej składników, w której jedne wyciągają drugie?
Gabaryt SFL50 jest odkrywczy, trudno znaleźć podobną 50tke na rynku. W zasadzie ergonomicznie przegania NLke. Tylko czy to mogło odbyć się kosztem swiatlosilnych obiektywów? Tym bardziej w obliczu faktu, że użytkownicy szukający praktyczności i światła i tam kierować będą wzrok ku wariantowi 8x40.
Lornetka mądra, ale kontrowersyjna. Terminale kasowe pokażą, czy odnajdzie się na rynku.
binocullection - 1. wśród ptasiarzy jednak zdecydowanie "rządzi" powiększenie 10x - choć ja osobiście wole 8x ze względu na stabilność i GO. Ale różnica między źrenicą 4 a 5 mm wieczorem jest bardzo duża więc 10x50 w rozmiarze średniej 42 - brzmi jak złoty środek. - za to ptasiarze nie lubią jak jak ptaki na niebie mają żołte i niebieskie obwódki - a AC ocenione 5/10 w lornetce za 9tys to nie brzmi dobrze, chyba że w centrum jest niezauważalne a na bokach duże. sam takiego AC nie zauważyłem ale oglądałem przez tego SFLa ptaszki na łączkach i warunki do oceny ac były kiepskie.
- NLki 52 trzyma się kiepsko obiektywy są przy śrubie bardzo cienki a dalej się bardzo rozszerzają - efek jest taki że część dłoni jest zaciśnięta na obiektywie a część "trzyma" powietrze - i to nie tylko moje odczucia - za to w wersji 42 i 32 jest bardzo dobrze,
Testowalem tego SFL dwa-trzy razy w roznych warunkach. Gdyby nie AC, widoczna nawet na osi, to bym ją kupił, bo poza tą wadą to genialna lornetka. Niestety wychowałem sie na lornetkach bez centralnej AC i nie cierpię kolorowych obwódek. Koniec końców mam EL 10x50 i czuje wewnętrzny spokój :)
Baggins - docelowo będą testy wszystkich Forestów Gen3.
binocullection - Chase i Razor 10x50 to fajne lornetki z lepszym wynikiem w CA w ogólności, ale trzeba rozumieć skąd on się bierze. Obie te lornetki mają znacznie mniejsze pole (Razor grubo ponad 1 stopnień, bo ma jeszcze oszukane w stosunku do deklaracji). Nasza ocena CA składa się z części dotyczącej centrum oraz części dotyczącej brzegu. SFL nie imponuje swoim brzegiem, ale jak byś wstawił mu diafragmę o wielkości pola Chase czy Razora i tam zmierzył poziom CA, to jego rezultat punktowy byłby znacznie lepszy.
@kunwyscigowy - trudno mi się odnaleźć w Twojej ocenie chwytu 52-ki, być może przez różnicę w wielkości dłoni nie czujemy tego samego. Ale faktem jest, że 42-ka leży w dłoni „pełniej” - czyli pewniej.
@Arek - tak, to jasne. Ja problem AC w SFL 10x50 tłumaczę sobie jako produkt końcowy:
- wyzylowanego pola,
- wzmocnionego kontrastu (lornetki z dużym kontrastem lubią podbijać ta aberracje),
- osłabionej ostrości brzegu, rozlewania się kolorowych konturów, kosztem polepszenia ostrości centralnej (lornetki z dobrą ostrością centrum i brzegu wymagają bardziej rozbudowanych okularów, których ten projekt nie chce).
Z punktacją AC nie polemizuje. Znam Chase 10x50, miałem ją kilka lat i patrząc przez SFL10x50 wyczuwam podobną wrazliwosc i natężenie AC na brzegu. Gdyby ta lornetka miała jeszcze większe pole, zapewne prezentowałaby się gorzej.
Na ile AC jest uciążliwa podczas terenowych obserwacji o świcie lub zmierzchu? Generalnie w takich warunkach są mniejsze kontrasty i wada ta staje się mniej uciążliwa (np. ptaki widać na tle ciemnoszarego, a nie popielatego nieba, albo w ogóle ledwo widać wśród ciemnych zarośli), to wiem, ale pytam o tą konkretnie nieznaną mi lornetkę i takie zastosowanie.
Nie planuję zakupu - lornetka ma dla mnie zbyt wielkie pole widzenia, wolałbym okolice 6.5* - ale raczej ciekawi mnie czy poziom tej wady to efekt kompromisu pod kątem zastosowań tej lornetki. Przecież taki Fujinon 10x50 też pod względem AC w dzień nie błyszczy, a na nocnym niebie jest rewelacyjny.
Martwicie mnie tymi uwagami o AC, no i nawet ocena tej wady w teście Arka: "Mała w centrum, spora na brzegu 5.2 / 10.0 pkt"
gdy tymczasem lornetka za 1400 PLN, jaką jest np. Bushnell Nitro 10x42 (wiem: inne parametry, ale jednak...) ma AC ocenioną w teście tak:
"W centrum aberracja chromatyczna praktycznie niezauważalna, a na brzegu mała. 8.6 / 10.0 pkt"
to jednak nie brzmi zachęcająco. Najważniejszy bowiem z tego wniosek jest taki, że akurat korekcja AC nie musi wiązać się z aż tak drogimi technologiami, które by uzasadniały takie windowanie ceny. Natomiast z drugiej strony ta właśnie wada jest jednak dość istotna dla każdego, w miarę doświadczonego użytkownika i jej zauważalne występowanie w centrum obrazu w lornetce za blisko 2000 EUR trudno usprawiedliwić. Brzegi mnie aż tak nie martwią, bo zwykle i tak patrzę przez środek, ale to centrum... zmartwiło mnie. Nie chciałbym wydać tyle na lornetkę, a potem jednak widzieć kolorowe obwódki wokół ptaka na niebie. Hmmm... i co robić? 😲
Ps, żeby nie było tak pesymistycznie: wykres transmisji jak dla mnie bardzo zachęcający, no i ergonomia wygląda na świetną. Gdyby w tej sytuacji cena była o jakieś 25% niższa, to kto wie...? 9000 PLN na pewno nie zdecydowałbym się wydać na lornetkę, choćby nie wiem jak cudowną, w dodatku mającą zauważalną AC w centrum obrazu...
Hmm, czy "praktycznie niezauważalna" jest dużo mniejsza niż "mała"?
Dla dowolnej lornetki jestem w stanie wynaleźć taką sytuację obserwacyjną, że AC w centrum będę w stanie zauważyć. Widziałem centralne obwódki barwne w NL 8x42, 12x42, SRBC 8x42, Victory SF 10x42 i Genesis 10.5x44. Ale to szczególne, wyszukane sytuacje, ekstremalne kontrasty i pojedyncze sceny. Z praktycznego punktu widzenia wymagającego użytkownika ww. lornetki są wolne od centralnej AC.
Pytaniem zasadniczym jest czy chcemy mieć obraz wolny od AC w każdych warunkach, czy interesują nas konkretne zastosowania lornetki. Po co w dzień 10x50? No chyba tylko dlatego, że ktoś akurat lubi obrazowanie konkretnej lornetki w tym formacie. Generalnie jednak kontrola AC staje się tym bardziej problematyczna, im większa apertura i powiększenie.
Czyli dochodzimy do punktu wyjścia, tzn. że najlepiej byłoby wziąć ją do ręki i porównać z innymi modelami i markami. Fajnie byłoby, żeby np na kolejnym zlocie nad Jeziorskiem pojawił się ktoś z SFL-em, np z BEAFOTO albo Arek lub przedstawiciel dystrybutora postaraliby się zaszczycić towarzystwo i zabrać parę ciekawych modeli? To by mogło rozwiać wątpliwości. Gra chyba warta świeczki?
Wtedy postarałbym się nawet ściągnąć swojego zacnego swata, którego staram się namówić do zakupu "porządnej" lornetki.
@Soniak - być może niebawem będzie taka możliwość.
Perspektywa wydania dużej kwoty pieniędzy na lornetkę wpływa dość drastycznie na ocenę argumentacji. Niedociągnięcia stają się bardziej widoczne, poglądy mniej liberalne, kalkulacja mniej akademicka, a bardziej praktyczna. SFLce mocno ciąży, gorszy ekonomicznie, ale dużo tańszy i lepiej radzący sobie z aberracja Banner. Nie pomaga także świadomość, że dokładając do już nierozsądnie drogiej SFLki trochę więcej pieniędzy, dostajemy austryjacka lornetkę w zasadzie pozbawioną wad. No moze jeszcze, gdyby była made in Germany, podziałałaby na psychike fanów marki i uzasadniła wydatek. Ale pod tym względem pozycjonuje ją jak Conquesta.
"Korekta dioptrażu na prawym okularze, rusza zewnętrzną soczewką. W tej klasie sprzętu chciałoby się mieć wszystkie ruchy elementów optycznych wewnątrz lornetki."
Dlaczego??? -akurat korekta na na jednym z okularów jest bardzo wygodna, a jak jest trwałe i wodoszczelne to co mnie obchodzi czy się rusza w środku czy na zewnątrz. Rozwiązanie takie jest o niebo lepsze niż np w CL-u gdzie nie praktycznie nie da się ustawić korekty mając lornetkę przy oku.
Bo coś co rusza się w środku jest zawsze szczelniejsze niż coś co rusza się na zewnątrz, wysuwa tulejkę, generuje szparę, gdzie może osadzać się brud itp.
Właśnie sobie przypomniałem, jak pod testem Vortexa razor HD 10x42, transmiję jak w tym Zeissie opatrzono komentarzem iż "nie przystoi w tej klasie cenowej", chociaż Vortex jest dwa razy tańszy, tu nagle przystoi, moim zadaniem zarówno transmisja jak i poziom AC kalsyfikuje ten sprżet na poziomie produktów za 2-3 tysiaki, nie 9.
ptasiarz - jak przypominasz, to przypominaj dokładnie. Napisałem wtedy cytuję:
"Jeśli mielibyśmy być czepialscy, można mieć troszkę zastrzeżeń do maksymalnej transmisji, której wykres prezentujemy poniżej. Wynik na poziomie 87% trudno uznać za zły, ale w klasie cenowej 4000 zł chciałoby się mieć coś wyraźnie bliżej 90%."
I napisałem to w stosunku do lornetki o średniej transmisji i tak 0.7% niższej niż u Zeisssa, a w barwie niebieskiej i fioletowej niższej o około 3-6%, o mniej skomplikowanej optyce (a więc zadanie pod względem transmisji było łatwiejsze) i 7 lat temu, gdy poziom budżetowy 4000 zł oznaczał coś innego niż dzisiaj.
P.S. Wyprowadź proszę mnie z błędu jeśli się mylę, ale czy mam słuszne wrażenie, że każdy Twój komentarz tutaj ostatnio to marudzenie?
Ptasiarz
Arek o vortexie -"Wynik na poziomie 87% trudno uznać za zły, ale w klasie cenowej 4000 zł chciałoby się mieć coś wyraźnie bliżej 90%."
Arek o SFL "Średnia z centrum zakresu widzialnego wynosi 87.5% i jest około 2-3% niższa od tego, czego moglibyśmy oczekiwać od tej klasy sprzętu"
ja tu widzę pełną konsekwencję do tego ciężko uznać że wraz z ceną transmisja powinna jakoś drastycznie rosnąć bo NL - mają na poziomie 88-89, EL 10x52 i nokon WX -85. a niektóre konstrukcje (nawet mocno przestarzałe osiągają w okolicach 95)np.niektore conquesty czy steiner nh8x32
Dokładnie. W przypadku współczesnych i najlepszych lornetek S-P szczytem osiągnięć jest 90-93% w centrum. Walka toczy się teraz o to co dzieje się w świetle niebieskim oraz fioletowym - a tutaj SFL wypada znacznie lepiej niż Vortex oraz o to, żeby w danych gabarytach i wadze zaoferować duże pole z okularami, które leżą komfortowo w oczodołach.
I jeszcze gwoli transmisji i jej oceny w podsumowaniu...
Lornetka galileuszowa z powłokami z fluorku magnezu będzie miała 94%. Czy to znaczy, że ona nokautuje tego Zeissa? Wg ptasiarza niewątpliwie tak.
Nokautuje liniowym polem widzenia i kompaktowością. No i transmisją :)
A tak serio to transmisja to tylko jedna ze składowych lornetki, nie mozna mówić ze lornetka x jest lepsza od y tylko dlatego ze ma wyższą transmisję.
Uwazam natomiast, jesli chodzi o lornetki dachowe, że powoli te z niższych klas cenowych doganiają transmisją lornetki dachowe topowych marek. Przykładem jest Delta Forest gen 3 za niecalego tysiaka albo Sky Rover Banner Cloud za 2.5 tysia. Dlaczego tak sie dzieje? Bo topowe lornetki dobijają juz do granicy, którą ciężko przekroczyć, a dobre powłoki niewiele ustepujace topowym powłokom są coraz powszechniejsze (tansze w produkcji )wsrod bardziej budzetowych modeli.
Teraz jest czas na powrót klasycznych porro. Nie ma na rynku topowych lornetek z nowoczesnymi rozwiązaniami. Wg mnie to tylko kwestia czasu, aż ktoś (prawdopodobnie Chińczycy) zauwazy że na rynku brakuje takich nowoczesnych, wysokiej jakości szerokokatnych lornetek porro. Niech ktoś stworzy trzy rozmiary obiektywów i wypelni je różnymi powiększeniami, np. 6x30 8x30 7x36 10x36 8.5x42 11x42 z polem własnym okularow w okolicach 70-75 stopni, z wszystkimi technologiami jakie sa obecne w dachowkach (Flat Field, szkło niskodyspersyjne, wygodny ER, wysokiej jakości powłoki wielowarstwowe, powłoki hydrofobowe, regulowane 6-cio stopniowe muszle oczne o rozsadnej średnicy). Dodatkowo do tego wystarczy wprowadzić wewnętrzne ogniskowanie co pozwali wywalić najtrudniejszą rzecz do uszczelnienia w lornetkach porro czyli klasyczny mostek okularowy :) Juz dawno temu wprowadzono ciekawe rozwiazania w tym temacie, dla ciekawskich prosze wygooglowac "Kern Aarau Focalpin".
Ależ się rozmarzyłem...
widoczek - zgadza się. W większych Porro z długimi tubusami jest dużo miejsca na wstawienie tam soczewki ogniskującej i rezygnacji z klasycznego mostka.
Oprócz tego były nowsze modele ze schowanymi mostkami:
link
link
link
widoczek, podpisuję się w 90 procentach. Jednak przy dużych powiększeniach (od 8x) pola własne okularów widziałbym 10 stopni mniejsze, tj. 60-65 stopni. Nie każdy lubi siedzieć w kinie w pierwszym rzędzie ;)
Albo niech zrobią serie W i S - dla każdego coś się znajdzie (teraz ja się rozmarzyłem...)
Arek/Tomek/Widoczek - Nikon SE - (10x42) ma prawie 30lat - i wystarczyłoby powiększyć pole widzenia o 0,5* i uszczelnić aby otrzymać lornetkę na poziomie swaro EL. A jak dodamy kolejne 0,5* to mamy lornetkę na poziomie NL i to z transmisją o ok 5% lepszą i efektem 3D . a do tego jak dla mnie piękną.
kuńwyścigowy - ale to tak nie działa. Jak powiększysz pole, to musisz zwiększyć pryzmaty żeby nie winietowały, a wtedy korpus nie robi się już taki smukły i piękny.
Jak dla mnie mogliby zwyczajnie wznowić produkcję SE 10x42, z nowymi tylko powłokami i uszczelkami. Habicht 10x40 jakoś się sprzedaje.
Arek no to będzie jak piękna kobieta której trochę się przytyło :))
Nie marudzłłbym, gdyby nie było powodów, cena vortexa nadal jest dwa razy nizsza niż Zeissa a lepiej sobie radzi zarówno jeśli chodzi o korekcję AC, a astygmatyzmu też, pole widzenia maja podobne, nNie produkowany już nikon EDG w iebieskim świetle radził sobie lepiej.Zeiss ostatnio ma różne linie premium, którym jakoscia optyki do premium jednak sporo brakuje, i nie ma co porównywać do NL pure, bo tam wszystko kompensuje ogromne pole widzenia ostre do brzegu i ze swietnie kontrolowaną dystorsją, tu mamy tylko kompromisy i nic co by mogło przekonać do wydania 9k, AC słabo, korekcja komy nie zachwyca,dystorjsa słabo, Gdyby to była klasa rzędu 4-5 tys , ok, ale drugie tyle płacimy za znaczek firmowy, coraz bardziej prypomina to polityke marketingową firmy z czerwonym znaczkiem.
ptasiarz - nie mają podobnego pola. Rzeczywiste pole SFL jest o ponad 0.4 stopnia większe. To duża różnica przy tak wyżyłowanych już parametrach. Nie mówiąc już o tym, że usiłujesz porównywać klasę 42 mm do 50 mm. Ta druga zawsze jest droższa, a jednocześnie mamy tam do czynienia z grubszymi soczewkami, a więc większym pochłanianiem w szkle.
ptasiarz - Masz dużo racji - trochę inaczej to wyglądało gdy np. SFL 8x40 można było kupić za 6400. Ceny niektórych Zaissów są z kosmosu - przykładowo Harpia w porównaniu do Kowy i ATX, czy Seria SF w porównaniu do NL. za to np. seria Conquest, lunety Apia czy Gavia są w rozsądnej cenie. W porównaniu do Leici Ultravid - seria SFL jest wyraźnie tańsza od Ultravida też a raczej gorsza nie będzie. Jesli chcemy kupic topowe 10x50(52) ...to mamy jeszcze s sklepach EL..ale ten gorsze pole, gorszą transmisję, gorsze odblaski jest sporo cięższy i nie tak poręczny a kosztuje 4 tys więcej. Idealny jest NL ale ten jest 6 tys droższy.
A co najważniejsze kupując SFL możemy kupić lornetkę w tej samej wadze i rozmiarze co NL czy Noctovid ale z obiektywem o 8 mm większym.
A biorąc pod uwagę tylko stosunek jakość obrazu/cena to NIC poza SRBC nie ma sensu.
cd - no jednak jest parę rzeczy które w SFL - jest wybitne - pole 70*, odwzorowanie kolorów, praca pod światło, reszta wyników jest bdb lub db. a kiepsko wypada AC.