| Rzeczywisty rozmiar obiektywów |
Lewy: 42.2+/-
0.05 mm
Prawy: 42.2+/-
0.05 mm
|
8 / 8.0 pkt |
| Rzeczywiste powiększenie |
9.95+/-
0.05 raza
|
3 / 3.0 pkt |
| Sprawność optyczna |
85.8+/-
1%
|
13 / 25.0 pkt |
| Aberracja chromatyczna |
Mała w centrum. Trochę większa od średniej na brzegu pola. |
6.1 / 10.0 pkt |
| Astygmatyzm |
Niewielki. Lekkie iskrzenie gwiazd w centrum pola. |
7 / 10.0 pkt |
| Dystorsja |
Odległość pierwszej zakrzywionej linii od centrum pola w stosunku do promienia pola widzenia: 42% ±3% |
4 / 10.0 pkt |
| Koma |
Pojawia się w odległości 70% promienia widzenia i na samym brzegu jest na granicy średniej i dużej. |
6.1 / 10.0 pkt |
| Nieostrość obrazu |
Nieostrość pojawia się w odległości 69% ± 4% od centrum pola widzenia. |
3 / 10.0 pkt |
| Pociemnienie brzegowe |
Na średnim poziomie. |
2.8 / 5.0 pkt |
| Odwzorowanie bieli |
Lekki odcień kremowo-pomarańczowy, momentami wpadający w czerwień. Wykres transmisji stosunkowo płaski. |
4 / 5.0 pkt |
| Kolimacja osi |
Wzorowa. |
5 / 5.0 pkt |
| Wewnętrzne odblaski |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
Ciekawa sytuacja, bo w normalnej pracy widać małe odblaski za diafragmą, ale praca pod ostre słońce jest naprawdę dobra i nie widać tam żadnych wyraźniejszych artefaktów świetlnych. |
3 / 5.0 pkt |
| Obudowa |
Rozmiary i waga dość typowe dla klasy 42 mm. Rzeczywista waga to 687 gramów, czyli ponad 20 gramów mniej niż w specyfikacji. Obita dość gładką gumą o oryginalnym kształcie. Guma bardzo dobrze przylega do korpusu lornetki, ale trochę odchodzi przy obiektywach. Wydziela mało przyjemny zapach. Gumowane muszle okularowe o trzech stopniach wysuwu i średnicy prawie 42 mm. Dobrze leżą przy oczach. Lornetka wyprodukowana w Chinach. |
7 / 8.0 pkt |
| Ogniskowanie |
Spora śruba centralna z drobnym metalowym karbowaniem, która chodzi płynnie i z właściwym oporem. Przebieg całego zakresu wymaga ruchu o aż 810 stopni - to sporo. Korekta dioptrażu na prawym okularze, rusza zewnętrzną soczewką. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Wyjście na statyw |
Jest wygodne w dostępie. |
3 / 3.0 pkt |
| Rozstaw okularów |
od 55.7 do 73.8 mm
|
4 / 6.0 pkt |
| Min. odległość ostrego widzenia |
1.80 metra. |
2 / 2.0 pkt |
| Okulary |
Pole własne 64.1 stopnia (wg wzoru uproszczonego) i 58.5 stopnia (wg wzoru tangensowego). |
13 / 20.0 pkt |
| Pole widzenia |
Zmierzone przez nas wyniosło 6.44 +\- 0.04 stopnia i było troszkę mniejsze od tego podanego w specyfikacjach. Pole dobre jak na tę klasę sprzętu. |
7 / 8.0 pkt |
| Wyczernienie i kurz wewnątrz tubusa |
Wewnętrzne tubusy ciemnoszare tylko lekko zmatowione. Nie ma karbowań, ale jest kilka przysłon. Denko przy pryzmatach jasnoszare. Dość czysto, dosłownie kilka mikroskopijnych pyłków na pryzmatach. |
3.7 / 5.0 pkt |
| Winietowanie centralne |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
OL: 4.91%, OP: 3.79% |
3.5 / 8.0 pkt |
| Jakość pryzmatów |
Wysokiej klasy BaK-4. |
8 / 8.0 pkt |
| Powłoki antyodblaskowe |
Zielono-żółte na obiektywach, zielonkawe na pryzmatach, zielono-żółte na okularach. Intensywność średnia. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Gwarancja [w latach] |
5 |
3.5 / 6.0 pkt |
| Wynik ostateczny |
67.7%
|
128.7 / 190 pkt
|
| Wynik Ekono |
|
0pkt. |
Podsumowanie
Zalety:
- solidna obudowa o oryginalnym wzornictwie,
- dobra jak na tę klasę cenową transmisja,
- rozsądne odwzorowanie kolorów,
- prawidłowo korygowany astygmatyzm,
- niewielka aberracja chromatyczna w centrum pola,
- brak problemów z komą,
- prawidłowe wyczernienie i czystość wewnątrz tubusów,
- świetnej jakości powłoki,
- wysokiej klasy pryzmaty ze szkła BaK-4,
- bardzo dobry stosunek jakości do ceny.
Wady:
- zauważalna aberracja chromatyczna na brzegu pola widzenia,
- ostrość obrazu na brzegu pola widzenia pozostawia trochę do życzenia,
- ścięte źrenice wyjściowe.
Niedawno
testowany przez nas Delta Forest 8x42 Gen3 rozbudził nasze oczekiwania odnośnie wyniku jego brata o parametrach 10x42. Można było przecież spodziewać się podobnych osiągów, bo oba modele dzielą wspólną konstrukcję obiektywów i pryzmatów, a różnią się głównie okularami. Na dodatek, w obu przypadkach mamy do czynienia z układami o bardzo podobnym polu własnym na poziomie 65 stopni.
Rzut okiem na przednie soczewki pozwala odkryć jednak dość istotną różnicę. W modelu 8x42 powłoki mieniły się soczystą zielenią, tutaj ta zieleń jest bardziej przygaszona i ma inny odcień. Sugeruje to, że wykres transmisji też może być inny. Nie musimy jednak opierać się tylko na przypuszczeniach, bo w tym przypadku dysponujemy wykresem uzyskanym przy pomocy spektrofotometru.
Testowana lornetka nie pokazuje tak wyraźnego wyskoku transmisji w barwie niebieskiej, jak było to w modelu 8x42. W efekcie Forest 10x42 notuje najlepszy wynik dla światła czerwonego, gdzie transmisja potrafi dochodzić do maksymalnej wartości 89.6%. Drugie maksimum, obserwowane w barwie niebieskiej, jest trochę niższe i tam maksymalna wartość sięga 88.3%. Natomiast rezultat uśrednienia po centrum zakresu widzialnego prowadzi do wyniku prawie 86% i jest tylko odrobinę niższy niż w przypadku modelu 8x42. W tej klasie cenowej wszystkie te wyniki są co najmniej dobre.
Ostateczny wynik Foresta 10x42 Gen3 jest trochę niższy niż jego brata o mniejszym powiększeniu, ale różnica jest niewielka i ociera się o granice błędów pomiarowych w poszczególnych kategoriach. W ogólności obie te lornetki są instrumentami godnymi polecenia i charakteryzującymi się świetnym stosunkiem jakości do ceny. Jeśli naszym górnym budżetem jest kwota na poziomie 1000 złotych, Foresty trzeciej generacji są bardzo mocnym graczem. Polecam przyłożyć je do oka i sprawdzić, czy ich własności optyczne i mechaniczne odpowiadają naszym potrzebom.
 Delta Forest 10x42 ED Gen3, Focus Nordic Optimum 10x42 ED VHG i Pentax SD 10x42 ED. |
Tutaj też nie mieliśmy żadnych wątpliwości, że Delta Forest 10x42 Gen3 zasługuje na wyróżnienie "Dobry zakup". Gratulujemy!
Cena znośna, wygląd już mniej, te szlify wydają mi się nieco zbyt odpustowe.