Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Test aparatu

Nikon Df - test aparatu

25 lutego 2014
Szymon Starczewski Komentarze: 114

4. Rozdzielczość

W Nikonie Df zastosowano taką samą pełnoklatkową matrycę, jaka wcześniej znalazła się w modelu D4. Do dyspozycji mamy zatem sensor typu CMOS o całkowitej liczbie 16.6 milionów pikseli i fizycznym rozmiarze 36.0×23.9 mm. Liczba efektywnych pikseli wynosi 16.2 milionów. Pliki RAW, posiadające w systemie Nikona rozszerzenie NEF, mają rozdzielczość 4928×3280 pikseli. Mogą być zapisywane jako 12- lub 14-bitowe obrazy w trzech opcjach: nieskompresowane oraz skompresowane bezstratnie lub stratnie.

W testowanym aparacie jednym z trybów wyzwalania migawki jest wstępne podnoszenie lustra. Pierwsze wciśnięcie spustu powoduje podniesienie lustra i dopiero kolejne wyzwala migawkę. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, pozwalające wyeliminować drgania aparatu spowodowane pracą lustra i jest przez nas wykorzystywane między innymi podczas testowania rozdzielczości.


Rozdzielczość układu jako całości


- - - - - - - - - - - - - - - - - - R E K L A M A - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Używając zdjęć w formacie JPEG z wyostrzaniem ustawionym na najniższą możliwą wartość, wyznaczyliśmy rozdzielczość układu aparat+obiektyw (w rozumieniu wartości funkcji MTF50), obliczając ją w programie Imatest. Wartości zostały wyrażone w liniach na wysokość obrazu. Zdjęcia pomiarowe zostały wykonane z obiektywem Nikkor AF-S 50 mm f/1.8G (SE), który znajduje się w zestawie z Df.

Nikon Df - Rozdzielczość

Wyniki testowanego aparatu w tej kategorii są na dobrym poziomie. Maksymalne osiągi Nikona Df są podobne do tych, jakie zanotował model D4. Jeśli porównamy wyniki z obu tych aparatów zauważymy, że Df ma nawet nieznaczną przewagę. Wynika ona jednak najprawdopodobniej z faktu użycia różnych obiektywów w tej części testu. Model D4 był bowiem testowany z Nikkorem AF-S 24–70 mm f/2.8G ED ustawionym na ogniskową 50 mm. W przypadku pomiarów na JPEG-ach źródła różnicy można by jeszcze dopatrywać się w różnym poziomie wyostrzania. Zważywszy jednak na fakt, że porównujemy dwie lustrzanki tej samej marki, można przypuszczać, że wyostrzają one JPEG-i w porównywalnym stopniu. Dla pewności jednak spójrzmy, co w tej kwestii pokażą nam dokładne wyniki z programu Imatest.

Nikon Df - Rozdzielczość

Na górnych wykresach widoczny jest przebieg profilu na granicy czerni i bieli dla poszczególnych składowych. Nie widać na nich typowych lokalnych ekstremów, wskazujących na zastosowanie wyostrzania. Można zatem przypuszczać, że przy ustawieniu wyostrzania na minimum, nie jest ono w ogóle wykonywane. Sytuacja pod tym względem jest więc analogiczna jak w modelu D4.


Rozdzielczość matrycy

Rozdzielczość matrycy wyznaczamy w oparciu o funkcję MTF50, a pomiarów dokonujemy standardowo na niewyostrzonych plikach RAW, które uprzednio konwertujemy do formatu TIFF przy pomocy programu dcraw. Aby uciec od aberracji optycznych, mierzymy wartości MTF50 tylko dla zakresu przysłon f/4.0–f/16, w którym głównym czynnikiem ograniczającym osiągi obiektywu jest dyfrakcja. Warto również przypomnieć, że na każdej przysłonie wykonujemy od kilkunastu do kilkudziesięciu zdjęć (zarówno z autofokusem, jak i z ręcznym ustawianiem ostrości), po czym wybieramy najlepsze. W tej części testu wykorzystaliśmy trzy obiektywy: Sigma A 35 mm f/1.4 DG HSM, Carl Zeiss Makro-Planar T* 50 mm f/2 ZF oraz Nikkor AF-S 24–70 mm f/2.8G ED (ustawiony na ogniskową 24 mm). Najwyższe wyniki otrzymane przy pomocy tych obiektywów prezentujemy na poniższym wykresie.

Nikon Df - Rozdzielczość

Wynikom Nikona Df w tej kategorii trudno właściwie coś zarzucić. Widać, że maksymalne wartości, które zanotował testowany aparat są nawet minimalnie wyższe niż te, które otrzymaliśmy w teście modelu D4. A przypomnijmy, że oba te aparaty mają tę samą 16-megapikselową matrycę. Przewaga modelu Df na przysłonach f/4.0 czy f/5.6 choć z łatwością zauważalna na powyższym wykresie, tylko nieznacznie przekracza 1 lpmm. Można zatem uznać, że w granicy błędu pomiarowego wyniki z tych aparatów są porównywalne.

Na wykresie widać, że dość wyraźną przewagę nad testowanym Nikonem ma Canon 1D X. W jego przypadku jednak mamy do czynienia z 18-megapikselową matrycą, zatem wyższe rezultaty nie powinny dziwić. Ponadto warto przypomnieć, że dokładne wyniki pomiarów w teście 1D X wskazywały na prawdopodobne użycie nieznacznie osłabionego filtru AA. Jak pod tym względem przedstawia się sytuacja w przypadku Df? Spójrzmy na poniższy rysunek.

Nikon Df - Rozdzielczość

Na górnych wykresach widoczne są przebiegi profilu na granicy czerni i bieli dla poszczególnych składowych, a na dolnych odpowiednie przebiegi funkcji MTF. Odpowiedzi w częstości Nyquista są raczej umiarkowane i sięgają poziomu około 16%. Wartości na takim poziomie nie dają szczególnych powodów by wnioskować o użyciu osłabionego filtru antyaliasingowego. Można zatem przypuszczać, że w przypadku Df użyto typowego filtru AA.

Obiektywy Carl Zeiss Makro-Planar T* 50 mm f/2 wykorzystywane w testach rozdzielczości udostępniła firma Foto-Technika.

Nikon Df - Rozdzielczość
Nikon Df - Rozdzielczość

Obiektywy Sigma A 35 mm f/1.4 DG HSM wykorzystywane w testach rozdzielczości udostępniła firma Sigma ProCentrum.

Nikon Df - Rozdzielczość

Nikon Df - Rozdzielczość

Nikon Df - Rozdzielczość