| Rzeczywisty rozmiar obiektywów |
Lewy: 41.93+/-
0.05 mm
Prawy: 41.98+/-
0.05 mm
|
8 / 8.0 pkt |
| Rzeczywiste powiększenie |
9.98+/-
0.05 raza
|
3 / 3.0 pkt |
| Sprawność optyczna |
85.3+/-
1%
|
13 / 25.0 pkt |
| Aberracja chromatyczna |
Bardzo mała w centrum, średnia na brzegu. |
6.8 / 10.0 pkt |
| Astygmatyzm |
Bardzo mały, gwiazdy prawie punktowe. |
8.5 / 10.0 pkt |
| Dystorsja |
Odległość pierwszej zakrzywionej linii od centrum pola w stosunku do promienia pola widzenia: 64% ± 4% |
7 / 10.0 pkt |
| Koma |
Rozpoczyna się w odległości około 75% promienia pola widzenia i na samym brzegu jest pomiędzy małą a średnią. |
8.3 / 10.0 pkt |
| Nieostrość obrazu |
Nieostrość pojawia się w odległości 90% ± 3% od centrum pola widzenia. |
8 / 10.0 pkt |
| Pociemnienie brzegowe |
Niewielkie. |
4 / 5.0 pkt |
| Odwzorowanie bieli |
Lekki odcień zieleni i żółci. Wykres transmisji płaski. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Kolimacja osi |
Wzorowa. |
5 / 5.0 pkt |
| Wewnętrzne odblaski |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
Wyraźne, jasne łuki obok źrenic wyjściowych. Sporo odblasków przy pracy pod ostre słońce. |
2.3 / 5.0 pkt |
| Obudowa |
Typowy rozmiar i waga jak na klasę 42 mm. Faktyczna waga wynosi 708 gramów i jest zgodna z deklaracjami producenta. Obita dobrej jakości gumą, która jest lekko chropowata i dobrze przylega do rąk. Guma dobrze leży na lornetce, nie ma tam żadnych luzów, nawet przy obiektywach odchodzi bardzo trudno. Muszle okularowe gumowane o czterech stopniach regulacji i średnicy 42 mm. Mają dość wąskie krawędzie. Na lornetce nie ma informacji o miejscu produkcji. |
7.7 / 8.0 pkt |
| Ogniskowanie |
Spora śruba centralna z drobnym, metalowym karbowaniem. Pracuje z równym i prawidłowym oporem. Pełen zakres wymaga obrotu o kąt około 690 stopni. Korekta dioptrażu na prawym okularze, rusza zewnętrzną soczewką. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Wyjście na statyw |
Jest dość wygodne w dostępie. |
3 / 3.0 pkt |
| Rozstaw okularów |
od 52.3 do 75.3 mm
|
5 / 6.0 pkt |
| Min. odległość ostrego widzenia |
1.55 metra. |
2 / 2.0 pkt |
| Okulary |
Okulary o polu własnym wynoszącym 65.0 stopnia (wg wzoru uproszczonego) oraz 59.2 stopnia (wg wzoru tangensowego). |
14 / 20.0 pkt |
| Pole widzenia |
Zmierzone przez nas wyniosło 6.51 +/- 0.03 stopnia i było idealnie zgodne z tym podanym specyfikacjach. Pole duże jak na tę klasę parametrów. |
7 / 8.0 pkt |
| Wyczernienie i kurz wewnątrz tubusa |
Wewnętrzne tubusy ciemno szare, matowe i z przesłonami, choć bez karbowań. Denko przy pryzmatach szare - mogłoby być ciemniejsze. Czysto. |
4.1 / 5.0 pkt |
| Winietowanie centralne |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
OL: 4.35%, OP: 1.45% |
4.5 / 8.0 pkt |
| Jakość pryzmatów |
Wysokiej klasy BaK4. |
8 / 8.0 pkt |
| Powłoki antyodblaskowe |
Różowo-pomarańczowo-fioletowo-zielone na obiektywach, zielonkawe na pryzmatach, zielono-fioletowo-żółte na okularach. Intensywność średnia. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Gwarancja [w latach] |
10 |
4.5 / 6.0 pkt |
| Wynik ostateczny |
77.5%
|
147.2 / 190 pkt
|
| Wynik Ekono |
|
0pkt. |
Podsumowanie
Zalety:
- solidna i wodoszczelna obudowa,
- obraz ostry prawie w całym polu widzenia,
- bardzo dobre odwzorowanie kolorów,
- mały astygmatyzm,
- niewielka aberracja chromatyczna w centrum pola,
- prawidłowo korygowana koma,
- umiarkowana dystorsja,
- niewielkie pociemnienie na brzegu pola widzenia,
- obraz ostry już od odległości 1.55 metra,
- prawidłowe wyczernienie i czystość wewnątrz tubusów,
- wysokiej klasy pryzmaty ze szkła BaK-4.
Wady:
- jasne okolice źrenic wyjściowych i słaba praca pod światło,
- pościnane źrenice wyjściowe.
Jak napisaliśmy we wstępie, seria Optimum ED VHG to najwyższa jakościowo i cenowo seria lornetek w obecnej ofercie Focus Nordic. W takiej sytuacji warto sprawdzić, jak wyglądają powłoki i transmisja, bo to one w obecnych czasach najczęściej świadczą o jakości omawianego sprzętu.
Od razu widać, że powłoki mienią się całą paletą barw i to niezależnie od tego, czy patrzymy od strony obiektywów, czy okularów. Dominuje tam róż i pomarańcz, ale widać też odcienie fioletu, zieleni i żółci. Nie mamy więc tutaj do czynienia z tanimi, standardowymi powłokami o barwie zieleni, które są nakładane na każdą granicę powietrze-szkło niezależnie od tego, jaki współczynnik załamania ma użyte w danym miejscu szkło. Wydaje się, że producent zastosował tutaj optymalizację powłok, a to spowodowało, że nasze oczekiwania odnośnie transmisji były wysokie. Rzućmy okiem na poniższy wykres, żeby ocenić, jak wygląda ona w rzeczywistości.
To, co nam się podoba, to płaskość wykresu, bo w szerokim przedziale od około 440 do 670 nm widzimy stały poziom w okolicach 84-86%. Wynik uśredniony dla centrum zakresu to 85.3%, natomiast najwyższy odnotowany rezultat sięga 85.9%. Są to osiągi przyzwoite, ale tylko przyzwoite. Od sprzętu tej klasy można oczekiwać wartości o 2-3 punkty procentowe wyższych. Żeby daleko nie szukać, niedawno testowany Pentax SD 10x42 ED, który jest lornetką troszkę tańszą, pokazywał w tej kategorii lepszy wynik.
 Delta Forest 10x42 ED Gen3, Focus Nordic Optimum 10x42 ED VHG i Pentax SD 10x42 ED. |
Trzeba jednak pamiętać o tym, że transmisja, choć mogłaby być lepsza, wciąż jest rozsądna i trudno ją zaliczyć do wad, tym bardziej że jej przebieg jest płaski, a to powoduje, że lornetka bardzo dobrze odwzorowuje kolory.
Do wad niewątpliwie można za to zaliczyć ścięte źrenice (szczególnie mocno dotyczy to lewej) oraz słabą pracę pod ostre światło. Tutaj producent mógłby postarać się bardziej. Tym bardziej, że lornetka jest całkiem spora jak na swoją klasę, więc ścięte źrenice zupełnie tutaj nie pasują.
Focus Nordic Optimum 10x42 ED VHG jest jednak w stanie przeciwstawić tym wadom cały szereg istotnych zalet. Pole widzenia jest duże i zgodne ze specyfikacjami, a co najważniejsze bardzo dobrze skorygowane na brzegu pod względem ostrości, pociemnienia i komy. W samych superlatywach można wypowiadać się także o korygowaniu astygmatyzmu i aberracji chromatycznej w centrum.
Podsumowując, można śmiało stwierdzić, że Focus Nordic Optimum 10x42 ED VHG to udana lornetka, której naprawdę niewiele zabrakło do uznania jej za model świetny, godny pełnego polecenia i charakteryzujący się bardzo dobrym stosunkiem jakości oraz możliwości do ceny. Naprawdę szkoda, że producent nie zadbał tutaj o lepszą pracę pod światło, bo to element wcale nie tak trudny do opanowania, a jego poprawa spowodowałaby, że nasze podsumowanie byłoby jeszcze bardziej entuzjastyczne.
Tam jest zastosowany jakiś element asferyczny w torze optycznym?