Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Partnerzy






Inne testy

Nikon Z7 II - test trybu filmowego

6 kwietnia 2021
Amadeusz Andrzejewski Komentarze: 6

5. Podsumowanie i filmy przykładowe

Filmowe aspekty Nikona Z7 II wywołują nieco mieszane uczucia. Z jednej strony, jak na aparat, którego głównym zadaniem jednak jest robienie zdjęć, wypada on całkiem nieźle. Ma ergonomiczny korpus, dobry wizjer i ekran, pojemną baterię, sprawny układ autofokusa, czy też możliwość filmowania w 4K w 50 kl/s. Z drugiej strony na ten ogólnie dobry obraz rzucają cień drobne niedopracowania, jak zebra wyłączająca się przy wyłączaniu autofokusa, brak miernika ekspozycji w trybie filmowym, czy dość kiepska jakość materiału filmowanego we wspomnianych 50 kl/s w 4K.

Sumarycznie jednak wady i zalety wydają się występować w podobnych proporcjach, jak w konkurencyjnym Sony A7R IV. Na temat Panasonika S1R nie możemy się niestety wypowiedzieć – nie zaliczył on w naszej redakcji pełnego testu filmowego. Wiele zatem sprowadza się do innych, nieocenianych tu czynników, jak osobiste preferencje dotyczące danego systemu, czy już posiadane obiektywy. Możemy za to spojrzeć na ceny wymienionych już aparatów oraz kilku innych konstrukcji. Przedstawiają się one następująco (dane wg serwisu Ceneo.pl na dzień 12.03.2021):

  • Canon EOS R5 Body – ok. 20000 zł.
  • Nikon Z7 Body – ok. 11000 zł.
  • Nikon Z7 II Body – ok. 15000 zł.
  • Panasonic S1R Body – ok. 12400 zł.
  • Sony A1 Body – ok. 34500 zł.
  • Sony A7R III Body – ok. 10500 zł.
  • Sony A7R IV Body – ok. 15000 zł.
Użytkownik wymagający 4K w 50/60 kl/s oraz sprawnego autofokusa nie ma w zasadzie wyboru i testowany aparat jest tutaj najtańszą opcją – kolejne to droższe Canon EOS R5 oraz Sony A1. Jeśli natomiast któreś z tych dwóch kryteriów odpuścimy, to taniej można nabyć pierwszą generację Z7, Sony A7R III lub wspomnianego już Panasonika S1R. Wszystko zależy zatem od konkretnych potrzeb i sytuacji danego potencjalnego użytkownika.

----- R E K L A M A -----

Czas na podsumowanie zawartych w niniejszym teście analiz i rozważań listą wad i zalet testowanego aparatu, zebranych w jednym miejscu:

Zalety:

  • solidna, uszczelniona obudowa,
  • dobrze wyprofilowany grip,
  • czytelne i przejrzyste menu,
  • bateria o dużej pojemności,
  • podwójne gniazdo kart pamięci,
  • duża liczba elementów sterujących,
  • możliwość programowania funkcji wybranych elementów sterujących,
  • wejście na zewnętrzny mikrofon,
  • wyjście słuchawkowe,
  • wyjście HDMI,
  • możliwość wygenerowania w aparacie kodu czasowego,
  • bardzo dobry wizjer elektroniczny,
  • dobrej jakości dotykowy ekran,
  • możliwość filmowania w 4K w 50/60 kl/s,
  • łatwy dostęp do różnych klatkaży, niewymagający zmiany częstotliwości systemowej aparatu,
  • funkcje nieco poprawiające zakres dynamiczny, takie jak płaski profil obrazu oraz funkcja D-Lighting,
  • rozsądna dynamika jak na korpus bez logarytmicznych profili obrazu,
  • sprawnie działający śledzący autofokus,
  • autofokus z wykrywaniem twarzy i oka,
  • narzędzia ułatwiające manualne ustawianie ostrości,
  • narzędzia ułatwiające kontrolę ekspozycji,
  • dobra szczegółowość obrazu przy filmowaniu w 4K w 25/30 kl/s oraz w Full HD w trybie pełnoklatkowym,
  • identyczna jakość obrazu w 25, 50 i 100 kl/s w Full HD,
  • odszumianie regulowane w szerokim zakresie,
  • szybki odczyt matrycy (mały rolling shutter) w większości trybów nagrywania.

Wady:

  • gniazda kart pamięci różnych typów, których obecność nie jest uzasadniona przez specyfikację filmową,
  • brak miernika ekspozycji w trybie filmowym,
  • problemy z płynnym odtwarzaniem filmów w 4K w 50/60 kl/s w aparacie,
  • zebra znikająca po wyłączeniu autofokusa / włączeniu focus peakingu,
  • brak możliwości filmowania w 100/120 kl/s w trybie pełnoklatkowym,
  • brak możliwości zapisu filmów z 10-bitową głębią koloru lub próbkowaniem 4:2:2,
  • zupełnie niepotrzebne limity czasu nagrywania,
  • brak logarytmicznych profili obrazu,
  • brak HLG, HDR PQ lub innego rodzaju profilu przeznaczonego do filmowania w standardzie HDR,
  • stabilizacja cyfrowa, która bardziej szkodzi niż pomaga,
  • kiepska szczegółowość obrazu w 4K w 50 kl/s oraz w Full HD w trybie APS-C/DX,
  • szumy mogłyby być odrobinę niższe,
  • duży rolling shutter w 4K w 25 kl/s w trybie pełnoklatkowym.

Filmy przykładowe

Na zakończenie testu prezentujemy kilka przykładowych plików do pobrania. Materiały zostały nagrane z wykorzystaniem obiektywów Nikon Nikkor Z 24–70 mm f/4 S oraz Nikkor Z 50 mm f/1.8 S.

  • film 1 – 114 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 1920×1080, 50 kl/s, tryb pełnoklatkowy, „test vloggera”, stabilizacja matrycy (tryb sport) + cyfrowa, aktywna funkcja D-Lighting,
  • film 2 – 29 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 1920×1080, 25 kl/s, tryb pełnoklatkowy, „test vloggera”, bez stabilizacji, jakość pliku „normalna”,
  • film 3 – 41 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 1920×1080, 120 kl/s, film w slow motion zapisany przez aparat po spowolnieniu jako 23.976 kl/s, bez dźwięku,
  • film 4 – 80 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 3840×2160, 25 kl/s, tryb pełnoklatkowy,
  • film 5 – 253 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 3840×2160, 50 kl/s, profil obrazu „równomiernie”, aktywna funkcja D-Lighting,
  • film 6 – 87 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 3840×2160, 25 kl/s, tryb APS-C/DX,
  • film 7 – 102 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 3840×2160, 25 kl/s, tryb pełnoklatkowy, ISO 12800,
  • film 8 – 197 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 3840×2160, 50 kl/s, ISO 12800,
  • film 9 – 21 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 1920×1080, 25 kl/s, tryb pełnoklatkowy, ISO 25600,
  • film 10 – 81 MB, H.264, 4:2:0, 8-bit, 1920×1080, 100 kl/s, tryb APS-C/DX, ISO 25600.


Aparat do testów wypożyczyła firma:
Nikon Z7 II - test trybu filmowego - Podsumowanie i filmy przykładowe

W testach wykorzystujemy studyjne lampy błyskowe i światła stałego firmy Quadralite dostarczone przez sklep Foto-Tip.pl
Nikon Z7 II - test trybu filmowego - Podsumowanie i filmy przykładowe Nikon Z7 II - test trybu filmowego - Podsumowanie i filmy przykładowe