• L – 9504×6336 pix (60 M),
• M – 6240×4160 pix (26 M),
• S – 4752×3168 pix (15 M).

• 6640×4432 pix (29 M) dla ekwiwalentu 50 mm,
• 4752×3168 pix (15 M) dla ekwiwalentu 70 mm.

Wygląd zdjęć zapisywanych jako JPEG można regulować pod względem kontrastu, świateł, cieni, wygaszania, nasycenia i wyostrzenia (siła, zakres ostrości, przejrzystość). W testowanym aparacie opcje te odnajdziemy np. w menu Fn pod pozycją „Kreatywny wygląd”. Można za jej pomocą wybrać jeden z dwunastu zdefiniowanych trybów obrazu (Standard, Portret, Neutralny itd.) W każdym z trybów natomiast mamy dodatkowo możliwość regulacji wspomnianych wcześniej parametrów w dość szerokim zakresie. Ponadto do wyboru jest 6 pozycji, pod które można przypisać wybrane ustawienie (spośród wymienionych przed chwilą), które można niezależnie modyfikować.

W przeciwieństwie do wielu starszych aparatów Sony, w RX1R III nie znajdziemy funkcji efektów wizualnych, czyli filtrów cyfrowych.

Standardowo postanowiliśmy przetestować zasięg działania opcji wyostrzania i odszumiania zdjęć. W tabeli poniżej prezentujemy wycinki w skali 1:1 zdjęć scenki w formacie JPEG, zrobionych w pełnej rozdzielczości i zapisywanych przy zastosowaniu odszumiania dla wysokich wartości ISO.

ISO 6400
Odszumianie wyłączone
Odszumianie niskie
Odszumianie normalne
ISO 12800
Odszumianie wyłączone
Odszumianie niskie
Odszumianie normalne

Różnica pomiędzy kolejnymi stopniami odszumiania okazuje się całkiem wyraźna, a wraz ze zwiększaniem siły redukcji zakłóceń spada ilość detali. Dość korzystnie naszym zdaniem wypada ustawienie „niskie”, zapewniając rozsądny kompromis między poziomem szumu i szczegółowością.

Poniżej znajdują się przykłady zasięgu funkcji wyostrzania. Tak jak i poprzednim razem, prezentujemy wycinki zdjęć scenki w formacie JPEG zrobionych w pełnej rozdzielczości.

Sony RX1R III, ISO 100
wyostrzenie 0
wyostrzenie 5
wyostrzenie 9

Przy środkowym stopniu wyostrzania („5”) obraz wygląda na już trochę zbyt mocno uwydatniony, dlatego naszym zdaniem warto korzystać z ustawień z zakresu pomiędzy 0 a 5.

Balans bieli

Aparat RX1R III umożliwia ustawianie balansu bieli przy użyciu następujących trybów:

• Auto,
  • standardowy,
  • nastrój,
  • biały,
• Światło dzienne,
• W cieniu,
• Pochmurnie,
• Żarówka,
• Świetlówka: ciepła biała,
• Świetlówka: zimna biała,
• Świetlówka: dzienne białe,
• Świetlówka: światło dzienne,
• Lampa błyskowa,
• Temperatura koloru/Filtr,
• Niestandardowy (według wzorca, 3 niezależne nastawy),
• Programowanie wzorca.

Pomiary skuteczności balansu bieli wykonujemy na 24-polowej tablicy kolorów X-Rite. Następnie wyliczamy parametry dC (średnie odchylenie od właściwej barwy w przestrzeni L*a*b*, czyli wartość błędu, z jakim aparat ocenił barwę) oraz S (nasycenie barwy wyrażone w procentach). Poniżej w tabeli przedstawiamy wyniki dla wszystkich przetestowanych ustawień balansu bieli.

Testowany aparat zanotował najlepsze wyniki w słoneczny dzień oraz przy lampach LED-owych (5400K). Przy zachmurzonym niebie automatyka wypadła lepiej od wzorca „chmury”, natomiast w cieniu zaobserwowaliśmy odwrotną sytuacje. Tu jednak błąd dC jest bardzo wysoki, a obraz silnie zaniebieszczony. Z kolei w świetle żarowym automatyka generuje silnie ciepłą dominantę, niezależnie od dodatkowej nastawy (standard, nastrój, biały). Dopiero dla samodzielnie podanej temperatury barwowej możemy pochwalić niską wartość błędu dC.

W każdym z testowanych przypadków nasycenie utrzymuje się na podwyższonym poziomie. Wartość S przyjmuje największe wartości dla automatyki nie tylko w świetle żarowym, ale także w cieniu. Średnia odchyłka od idealnego nasycenia wyniosła blisko 19%.

Szczegółowe wyniki naszych pomiarów prezentujemy poniżej.

Światło Balans bieli	Tablica kolorów	Przestrzeń kolorów Lab
Światło: słoneczny dzień Balans bieli: auto
Światło: słoneczny dzień Balans bieli: słoneczny dzień
Światło: pochmurny dzień Balans bieli: Auto
Światło: pochmurny dzień Balans bieli: chmury
Światło: Cień Balans bieli: Auto
Światło: Cień Balans bieli: Cień
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (standardowy)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (nastrój)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (biały)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: żarówka
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Temp. 3000K
Światło: 5400K Balans bieli: Auto
Światło: 5400K Balans bieli: Temp. 5400K

Szum

Pomiar szumów wykonujemy na zdjęciach tablicy Kodak Q-14, korzystając z programu Imatest. Poniżej przedstawiamy wyniki dla plików JPEG:

Na wykresie można dostrzec kilka niewielkich załamań, np. od ISO 3200 składowe szumu zbliżyły się zamiast oddalać. Poza tym punkty dla składowej niebieskiej w zakresie ISO 400-3200 tworzą praktycznie linię prostą. Przy wysokich nastawach (25600-102400) także nie widać wykładniczego wzrostu. Nie ma zatem wątpliwości, że pomimo jego wyłączenia, odszumianie jednak zachodzi.

Poniżej przedstawiamy fragmenty zdjęć scenki w formacie JPEG przy ustawieniach neutralnych i minimalnym wyostrzeniu. Dla porównania prezentujemy zdjęcia wykonane za pomocą Fujifilm X100VI oraz Leiki Q3. Na rozwijanej liście znajdują się także inne modele dostępne aktualnie w naszej bazie.

By porównać uzyskane próbki z innymi aparatami, należy wybrać z rozwijanych list odpowiednie modele oraz zaznaczyć czułość, dla której mają być podane wyniki. W efekcie poniższa tabelka zostanie zaktualizowana nowymi wycinkami scenki testowej.

Szczegółowość JPEG-ów z RX1R III robi generalnie bardzo dobre wrażenie. Wycinki z Leiki są co prawda ostrzejsze, ale wynika to z silniejszego uwydatniania zdjęć z Q3. W przypadku Sony nawet w JPEG-ach widać w pewnym stopniu aberrację chromatyczną, o której pisaliśmy w poprzednim rozdziale.

Jeśli chodzi o poziom szumu, jest on dobrze kontrolowany do ISO 3200. Naszym zdaniem jakość JPEG-ów z RX1R III prezentuje się korzystniej, niż u rywali. Za najwyższą użyteczną czułość uznajemy ISO 6400, przy kolejnej nastawie obraz prezentuje się już zauważalnie gorzej.