Rozdzielczość

Testy rozdzielczości przeprowadzamy na podstawie zdjęć tablicy ISO12223 robionych dla różnych długości ogniskowych i różnych wartości przysłony (o ile aparat umożliwia jej zmianę). Następnie dokonujemy obliczeń dla centrum i brzegu kadru. Wyniki prezentujemy w postaci wartości funkcji MTF50. Jako że WG-8 nie umożliwia wykonywania zdjęć w formacie RAW, pomiary wykonaliśmy jedynie na JPEG-ach.

Ogniskowa	Centrum	Brzeg
5 mm (ekw. 28 mm), f/4.2	2208 LW/PH	1559 LW/PH
11.1 mm (ekw. 62 mm), f/4.6	2000 LW/PH	1580 LW/PH
25 mm (ekw. 140 mm), f/5.5	1552 LW/PH	1151 LW/PH

Jak widać na podstawie powyższej tabelki, najwyższymi wynikami w tej kategorii charakteryzuje się najkrótsza ogniskowa. Wraz z jej zwiększaniem spada ostrość, co szczególnie widać w pozycji tele. Zasadniczo powyższe osiągi są całkiem niezłe i przypominają to, co uzyskał kompakt Sony ZV-1 (z matrycą 1”) w RAW. Tyle tylko, że JPEG-i w WG-8 są wyostrzane. Widać to na podstawie analizy przykładowego pliku w Imateście. Ślady mamy zarówno na górnych wykresach, tj. profilach na granicy czerni i bieli (niewielkie lokalne maksima), jak i dolnych: wyraźne wybrzuszenia w przebiegach funkcji MTF.

----- R E K L A M A -----

Poniżej prezentujemy wycinki zdjęć tablicy testowej (w formacie JPEG) w skali 1:1 z okolic centrum kadru dla maksymalnej i minimalnej rozdzielczości.

5 mm (ekw. 28 mm) f/4.2

25 mm (ekw. 140 mm) f/5.5

Aberracja chromatyczna

Przypomnijmy, że w naszej ocenie wartości aberracji wykraczające ponad 0.15% są uznawane za bardzo silne i widoczne na zdjęciach. Wyniki w przedziale 0.08–0.14% uznajemy za umiarkowane, a te z zakresu 0.04–0.07% za nieznaczące. Poniżej 0.04% możemy potraktować aberrację jako niezauważalną.

Ogniskowa	Brzeg
5 mm (28 mm), f/4.2	0.045
11.1 mm (62 mm), f/4.6	0.072
25 mm (140 mm), f/5.5	0.167

Problem z poprzeczną aberracją chromatyczną w WG-8 nasila się wraz ze zwiększaniem ogniskowej. O ile przy szerokim kącie jest ona nieznaczna, a dla 11.1 mm (62 mm) bliska umiarkowanej, to dla pozycji tele wadę tę klasyfikujemy jako silną.

W tabelce poniżej prezentujemy w skali 1:1 wycinki zdjęć tablicy testowej przestawiające krawędzie czerni i bieli z najwyższym i najniższym poziomem aberracji chromatycznej.

25 mm f/5.5	5 mm f/4.2

Dystorsja

Testowany aparat nie ma problemów z dystorsją, a w każdym razie jest ona dobrze korygowana. Największe zniekształcenie (beczkowate) widać na najszerszym kącie widzenia i wynosi ono tylko -0.49%. Beczka istnieje również dla 11.1 mm (62 mm), ale jej poziom jest minimalny: -0.14%. Dla najdłuższej ogniskowej dystorsja także nie będzie zauważalna, choć zmieniła ona znak i charakter (na poduszkowaty), a formalny wynik to +0.12%.

5 mm

11.1 mm

25 mm

Koma

Aberracja komatyczna najmniej daje się we znaki na najdłuższej ogniskowej. Dla 5 mm (28 mm) i 11.1 mm (62 mm) jest mocniej zauważalna, widać bowiem kolorowe „duszki” rozszczepionego światła. Musimy jednak odnotować, że przeprowadzenie tego testu w aparacie pozbawionym manualnego trybu ekspozycji jest dość trudne.

Centrum	Róg
5 mm, f/3.5
11.1 mm, f/4.6
25 mm, f/5.5

Winietowanie

Wyniki winietowania zebraliśmy w poniższej tabelce.

	5 mm f/4.2	11.1 mm f/5.5	25 mm f/5.5
JPEG	16.2 % (-0.51 EV)	9.1 % (-0.28 EV)	14.5 % (-0.45 EV)

Jak widać, wada ta jest dobrze kontrolowana, zapewne w dużej mierze przez oprogramowanie aparatu. Tak czy inaczej, najlepiej wypada środkowa ogniskowa, a nieco gorzej te skrajne. Maksymalny poziom to zaledwie 0.5 EV, co nie będzie przeszkadzać w codziennym fotografowaniu.

5 mm

11.1 mm

25 mm

Odblaski

Przypomnijmy, że na konstrukcję obiektywu składa się 11 elementów ułożonych w 9 grupach, mamy zatem 18 granic powietrze-szkło. Dla najszerszego kąta widzenia odblaski są jeszcze znośne, natomiast dla nastawy 11.1 mm (62 mm) i 25 mm (140 mm) kolorowe flary wyraźnie rzucają się w oczy.