Obraz z Pentaksa na podstawowej czułości ma przyzwoitą szczegółowość jak na aparat z sensorem 1/2.3”. Wyraźnie lepiej prezentuje się Canon, pomimo faktu, że niewyostrzone zdjęcia sprawiają wrażenie miękkich. Zdecydowanie najgorzej wypadła Xperia, gdyż agresywne wyostrzanie mocno psuje odbiór ujęć. Na wyższych czułościach, np. ISO 1600, tylko obraz z PowerShota pozostaje użyteczny. W przypadku Pentaksa lepiej w zasadzie nie przekraczać ISO 400.

Kolejną scenkę wykonaliśmy w plenerze. Tu skorzystaliśmy z najszerszej ogniskowej. Do porównania wybraliśmy fragmenty z okolic centrum oraz z brzegu kadru.

ISO 125
ISO 200
ISO 400
ISO 800

Podobnie jak przy zdjęciach naszej scenki studyjnej, tutaj także najlepszą jakość uzyskamy, nie przekraczając ISO 400. W centrum kadru widać sporo detali, natomiast na brzegu daje się we znaki poprzeczna aberracja chromatyczna.

Ostatni zestaw zdjęć wykonaliśmy na maksymalnej ogniskowej. Wycinki pozwolą nam sprawdzić szczegółowość obrazu przy 25 mm (140 mm) oraz ocenić poziom aberracji chromatycznej i to, w jaki sposób oprogramowanie aparatu radzi sobie z korygowaniem tej wady.

ISO 125
ISO 200
ISO 400
ISO 800

Centrum obrazu dla nastawy tele odstaje trochę jakościowo od szerokiego kąta, niemniej aparat nadal rejestruje sporo szczegółów. Brzeg kadru wypada zauważalnie słabiej, szczególnie widać tu wpływ aberracji chromatycznej, która nie została odpowiednio skorygowana.

Tryb wideo

WG-8 nagrywa klipy wideo w następujących rozdzielczościach:

• 4K (3840x2160 pix) przy 30 kl/s
• Full HD (1920x1080 pix) przy 30 kl/s,
• HD (1280x720 pix) przy 30 i 60 kl/s.

Mamy ponadto dostęp do takich funkcji, jak kompensacja ekspozycji, balans bieli, film HDR (Full HD i HD) i tłumika wiatru. Producent zaimplementował także cyfrową stabilizację, która w podstawowym wariancie SR nie powoduje żadnego dodatkowego przycięcia obrazu. Dopiero po wyborze wzmocnionej nastawy SR+ (Full HD i HD), sumaryczny crop wynosi 2x, a funkcja działa jak cyfrowy gimbal, „przyklejając” obraz poziomo do linii horyzontu. Jakość nagrań zauważalnie jednak spada.

Biorąc pod uwagę niewielki rozmiar sensora, jakość filmów w 4K okazuje się całkiem dobra. WG-9 zapewnia niezły poziom szczegółowości i satysfakcjonującą kolorystykę. Uwaga ta dotyczy jednak nagrań w dobrym oświetleniu. W ciemnym otoczeniu widać niestety sporo zakłóceń, przez co klipy prezentują się kiepsko. Nie widzimy większego sensu, by sięgać po rozdzielczość Full HD, gdyż spadek jakości obrazu jest odczuwalny. Poza tym nawet dla tego formatu aparat nie oferuje 60 kl/s, a dopiero przy zapisie w HD.

Autofokus niestety nie działa podczas rejestracji. Ostrość ustalamy przed nagrywaniem, a zmiany nie da się w żaden sposób wymusić, np. wciskając do połowy przycisk migawki. Ewentualnie można się posiłkować trybem ostrości PF (na hiperfokalną) albo MF, choć bez możliwości regulacji w trakcie zapisu.

W trybie filmowania możemy co prawda zmienić profil kolorystyczny, ale tylko poprzez menu „Zdjęcie”.

Poniżej prezentujemy wybrane klipy nagrane podczas testu urządzenia.

• 3840×2160 (UHD), 30 kl/s 193 MB,
• 3840×2160 (UHD), 30 kl/s 177 MB,
• 3840×2160 (UHD), 30 kl/s 136 MB,
• 3840×2160 (UHD), 30 kl/s 145 MB,
• 3840×2160 (UHD), 30 kl/s 114 MB, film nagrany w ciemnym otoczeniu,
• 3840×2160 (UHD), 30 kl/s 186 MB,
• 1920×1080, 30 kl/s 32 MB,
• 1920×1080, 30 kl/s 24 MB,
• 1920×1080, 30 kl/s 32 MB,
• 1280×720 (HD), 30 kl/s 25 MB,
• 1280×720 (HD), 60 kl/s 35 MB.

Demonstracja pracy cyfrowej stabilizacji: