Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Partnerzy






Poradniki

Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna

28 marca 2012

13. Czarno-białe portrety

„Charakter jest przeznaczeniem” — pisał grecki filozof Heraklit w V wieku p.n.e. A czy jest lepszy sposób na poznanie charakteru osoby niż obserwacja linii jej twarzy?

Jak mówiłem już wcześniej, gdy brakuje koloru, pozostają nam kształty i linie. Dlatego też czerń i biel podkreślają linie, w związku z czym czarno-białe portrety pokazują charakter osoby na znacznie głębszym poziomie niż w przypadku zdjęć, na których kwestie strukturalne są maskowane przez kolor.

Właśnie dlatego czarno-białe portrety mogą pozostać w naszej pamięci jeszcze długo po ich obejrzeniu jako mocne świadectwa charakteru. Kolorowe fotografie celebrytów i gwiazd filmowych są często wytworne. Zdjęcia czarno-białe też mogą być wytworne — wystarczy pomyśleć o zdjęciach gwiazd z lat 30-tych XX wieku. Ale w większości przypadków czerń i biel oddaje prawdę i przedstawia prawdziwy charakter modela lub modelki.


----- R E K L A M A -----

Kiedy robię zdjęcie portretowe, moim celem jest ujawnienie prawdziwego charakteru modela lub modelki. Tak jak w przypadku krajobrazów, wykonuję moją pracę dobrze, jeśli prawidłowo łączę sztukę i technikę fotograficzną z tematem.

Tak jak w przypadku krajobrazów, czarno-białe portrety mogą opierać się na zasadzie kontrastu, kompozycji w jasnej lub ciemnej tonacji, albo na wzajemnym oddziaływaniu tonów pośrednich — są to rozważania formalne.

Niezależnie od wyboru tematu, wybór techniki czarno-białej wpływa na reakcję emocjonalną odbiorcy. W przypadku portretu decyzja na temat prezentacji odbije się na odbiorze przez widza.

Portrety wykonane w jasnej tonacji przedstawiają zazwyczaj szczęśliwe osoby w wesołych sytuacjach. Ciemne portrety wykonane z przewagą ciemnych tonów przedstawiają postacie, które wiodły ciekawe lub dramatyczne życie, lub które mogły być zaangażowane w naładowane emocjonalnie sytuacje.

Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna - Czarno-białe portrety
Ten portret wykonany w jasnej tonacji pokazuje tkliwą naturę modela.
200 mm, 1/160 s, f/6,3, ISO 400, z ręki


Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna - Czarno-białe portrety
Interpretacja tego portretu matki z dzieckiem w ciemnej tonacji sprawdza się z wykorzystaniem oświetlenia chiaroscuro i przywołuje na myśl klasyczne obrazy o podobnej tematyce.
32 mm, 1/80 s, f/5,6, z ręki

Dorośli mają taką twarz, na jaką zasłużyli. Ale nawet niedoświadczone życiem dzieci o policzkach nienaznaczonych liniami mają swoje charaktery. Fotografia czarno-biała może pomóc w odkryciu wnętrza dziecka tak jak w przypadku osoby dorosłej.

Można jednak posunąć się za daleko, nadając zdjęciom emocjonalnych wartości poprzez dobór kompozycji i techniki. Dziecko pokazane na zdjęciu wykonanym z przewagą jasnych tonów wcale nie musi być aniołkiem! Trzeba pamiętać, że wybory wizualne dotyczące prezentacji monochromatycznej będą miały wielki wpływ na postrzeganie tematu, a jako fotografowie nie możemy o tym wpływie zapomnieć.

Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna - Czarno-białe portretyNa tym zdjęciu można wręcz zobaczyć pracę umysłu tego kontemplującego dziecka. Upewniłem się, że pośrednie tony szarości na twarzy dziecka są względem siebie harmonijne, dzięki czemu nie odciągają uwagi od najważniejszego elementu kompozycji — intensywnego spojrzenia.
200 mm, 1/320 s, f/4,5, ISO 200, z ręki


Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna - Czarno-białe portrety
Kontrast pomiędzy chłopcem a strukturą zabawki, w której się znajduje, umożliwił zrobienie interesującego portretu. Okiennica odgrywa w tym zdjęciu rolę kadru w kadrze.
18 mm, 1/160 s, f/6,3, ISO 100, z ręki


Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna - Czarno-białe portrety
Sfotografowałem tego mężczyznę na ulicy w stolicy Kuby. Według mnie wyglądał tak, jakby w życiu bardzo wiele widział, i niekoniecznie były to zawsze rzeczy przyjemne, ale mimo to starał się zachować ciepło i pozytywny stosunek do życia. Kontrast pomiędzy stosunkowo ciemną tonacją jego oczu i jasnością pozostałej części portretu sprawia, że obraz zyskał odrobinę dramatyzmu.
200 mm, 1/160 s, f/6,3, ISO 200, z ręki


Czarno-biały kadr - Wizja monochromatyczna - Czarno-białe portrety
Ta kobieta pomagała prowadzić kawiarnię dla turystów w kubańskim rezerwacie ekologicznym. Wydawało mi się, że linie na jej twarzy były dowodem wielkiego smutku, jakiego doświadczyła w swoim życiu, dlatego też sfotografowałem ją, wykorzystując wysokokontrastowe oświetlenie i niskie tony podkreślające moje odczucia.
170 mm, 1/40 s, f/5,6, ISO 200, z ręki

Inne książki wydawnictwa Helion S.A.: