Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Partnerzy






Poradniki

Techniki portretowania

1 lutego 2013

5. Umieszczenie aparatu

Ustawienie aparatu względem fotografowanego obiektu wymaga uwzględnienia kilku istotnych czynników:
  • Czy zamierzasz pokazać modela z góry, czy z dołu?
  • Czy chcesz zrobić zdjęcie z profilu, en face, czy z jakiejś pośredniej perspektywy?
  • Z jakiej odległości zamierzasz fotografować?
Kąt ustawienia aparatu ma istotny wpływ na podświadomy odbiór fotografii: jeśli sfotografujesz modela odrobinę z dołu aparatem skierowanym ku górze, sportretowany człowiek będzie budził szacunek. Tej sztuczki trzeba jednak używać z umiarem, gdyż przy zbyt dużym kącie nachylenia zrobisz portret z widokiem na dziurki od nosa, a takie zdjęcie nie będzie wyglądało estetycznie. Przyznam, że zadziwia mnie naturalna skłonność ludzi do podążania za tymi, którzy — dosłownie — patrzą na nich z góry. Czytałem o wynikach badań, w których dowiedziono, że zdecydowana większość szefów firm notowanych na liście 500 najbogatszych czasopisma „Fortune” jest znacznie wyższa od przeciętnej. Innymi słowy, niski prezes stanowi rzadkość. Portret zrobiony z dołu, sugerujący wysoki wzrost człowieka, jest zarazem wskazówką, że ów człowiek jest z jakichś względów godzien szacunku. Co ciekawe, takie ujęcie wywiera opisany wpływ nawet wówczas, gdy aparat wcale nie znajduje się dużo niżej niż zwykle.

Analogicznie spojrzenie na kogoś z góry stanowi ukrytą wskazówkę, że model nie robi na nas większego wrażenia. Zauważ, że niewiele jest zdjęć przedstawiających Winstona Churchilla czy Baracka Obamę z góry! Pewnym wyjątkiem od tej reguły są dzieci; głównie z tego względu, że jesteśmy przyzwyczajeni do patrzenia na nie w ten sposób. Perspektywę z góry stosuje się także w przypadku niektórych zdjęć kobiet, mających na celu podkreślenie marzycielskiej, intymnej atmosfery fotografii. W takich sytuacjach często fotografuje się z drabiny.

Zróżnicowanie kątów ustawienia aparatu jest bardzo ważne, gdyż często niosą one pewien przekaz o sfotografowanym człowieku. Zdjęcia zrobione na wprost są niekiedy traktowane jako najbardziej prawdziwy, autentyczny sposób przedstawienia postaci, lecz jednocześnie są nużące ze względu na swoją powtarzalność. Widok z profilu może w interesujący sposób ukazywać charakter człowieka, zaś nietypowe kąty widzenia są świetną receptą na przedstawienie czyichś dziwactw i ekstrawagancji.


----- R E K L A M A -----

Fotografowanie z bliska pozwala nawiązać więź z modelem i stworzyć wrażenie intymności. Jeśli zbliżenie sprawia, że twarz staje się najważniejszym elementem portretu, to kompozycja rozumiana jako harmonia linii i kształtów ustępuje miejsca bardziej ulotnym aspektom, takim jak osobowość uwiecznionego człowieka. W takich przypadkach można się pokusić o użycie teleobiektywu, który pozwala zrobić zdjęcie z nieco większej odległości, zachować analogiczne proporcje i stylistykę kadru, a przy tym nadaje twarzy bardziej atrakcyjny wygląd.

W eksperymentowaniu z różnymi ustawieniami aparatu i nawet najdziwniejszymi ujęciami nie ma nic złego, trzeba jedynie pamiętać o wpływie różnych działań na wymowę portretu — z kilkoma tego typu zależnościami zapoznałeś się przed chwilą.

Techniki portretowania - Umieszczenie aparatu
Podczas rozmowy z innym dorosłym człowiekiem nasz punkt widzenia w pewnym stopniu zależy od wzrostu obydwu stron. W praktyce okazuje się jednak, że różnice nie są bardzo duże, toteż optymalne rozwiązanie polega na ustawieniu aparatu na wysokości twarzy fotografowanego człowieka bądź też nieznacznie niżej — wówczas należy skierować obiektyw odrobinę w górę, tak jak to zrobiłem w przypadku tego kubańskiego rolnika.
200 mm, 1/160 s przy przysłonie f/6,3 i czułości 100 ISO, z ręki