| Rzeczywisty rozmiar obiektywów |
Lewy: 41.87+/-
0.05 mm
Prawy: 41.9+/-
0.05 mm
|
7.5 / 8.0 pkt |
| Rzeczywiste powiększenie |
10.14+/-
0.05 raza
|
3 / 3.0 pkt |
| Sprawność optyczna |
87.3+/-
1%
|
15 / 25.0 pkt |
| Aberracja chromatyczna |
W centrum mała, na brzegu średnia. |
6.5 / 10.0 pkt |
| Astygmatyzm |
Korygowany przyzwoicie. Gwiazdy iskrzą, ale nieznacznie. |
6.5 / 10.0 pkt |
| Dystorsja |
Odległość pierwszej zakrzywionej linii od centrum pola w stosunku do promienia pola widzenia: 94% ± 3% |
10 / 10.0 pkt |
| Koma |
Rozpoczyna się w odległości około 75-80% promienia pola widzenia i na samym brzegu jest na granicy średniej i małej. |
8.8 / 10.0 pkt |
| Nieostrość obrazu |
Nieostrość pojawia się w odległości 91% ± 3% od centrum pola widzenia. |
8 / 10.0 pkt |
| Pociemnienie brzegowe |
Średnie. |
2.6 / 5.0 pkt |
| Odwzorowanie bieli |
Lekki odcień pomarańczowo-czerwony. Wykres transmisji dość płaski z lekkim dołkiem dla światła zielonego. |
4.2 / 5.0 pkt |
| Kolimacja osi |
Wzorowa. |
5 / 5.0 pkt |
| Wewnętrzne odblaski |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
Ładny wygląd okolic źrenic wyjściowych z nielicznymi rozjaśnieniami. |
4 / 5.0 pkt |
| Obudowa |
Obudowa dość typowa rozmiarami i wagowo jak na klasę 42 mm. Rzeczywista waga wynosi 679 gramów i jest praktycznie zgodna ze specyfikacjami. Obita dobrej jakości gumą, lekko chropowatą, która dobrze przylega do rąk. Obicie na obudowie nie odchodzi, ale przy obiektywach można je dość łatwo odsunąć. Gumowane muszle okularowe o średnicy 45 mm, które mają trzy stopnie wysuwu. Ich średnica będzie zbyt duża dla wielu użytkowników - szkoda, że nie zostały lepiej wyprofilowane. Wyprodukowana w Chinach. |
6.5 / 8.0 pkt |
| Ogniskowanie |
Duża, gumowana i karbowana śruba centralna. Pracuje płynnie i z należytym oporem. Przebieg całego zakresu wymaga obrotu o kąt aż 1170 stopni, ale trzeba pamiętać, że ostrość można tutaj ustawić już od odległości 1.2 metra. Korekta dioptrażu na prawym okularze rusza zewnętrzną soczewką. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Wyjście na statyw |
Jest dość wygodne w dostępie. |
3 / 3.0 pkt |
| Rozstaw okularów |
od 55.9 do 77.6 mm
|
5 / 6.0 pkt |
| Min. odległość ostrego widzenia |
1.20 metra. |
2 / 2.0 pkt |
| Okulary |
O polu własnym 61.8 stopnia (wg wzoru uproszczonego) i 56.7 stopnia (wg wzoru tangensowego). |
11.5 / 20.0 pkt |
| Pole widzenia |
Zmierzone przez nas wyniosło 6.09 +\- 0.04 stopnia i było trochę niższe niż podane w specyfikacji. Pole typowe na tę klasę sprzętu. |
6 / 8.0 pkt |
| Wyczernienie i kurz wewnątrz tubusa |
Wewnętrzne tubusy ciemno-szare, nie do końca idealnie matowe i gładkie. Spore karbowania na tulejce z soczewką ogniskującą. Denko pryzmatów ciemno szare. Bardzo czysto. |
4.2 / 5.0 pkt |
| Winietowanie centralne |
| Lewy: |
Prawy:
|
 |
 |
OL: 2.27%, OP: 0.79% |
6 / 8.0 pkt |
| Jakość pryzmatów |
Wysokiej klasy BaK-4. |
8 / 8.0 pkt |
| Powłoki antyodblaskowe |
Zielone na obiektywach i pryzmatach, zielono-fioletowe na okularach. Intensywność średnia. |
4.5 / 5.0 pkt |
| Gwarancja [w latach] |
25 |
5 / 6.0 pkt |
| Wynik ostateczny |
77.5%
|
147.3 / 190 pkt
|
| Wynik Ekono |
|
0pkt. |
Podsumowanie
Zalety:
- gustowna, solidna i wodoszczelna obudowa,
- dobra transmisja,
- obraz ostry prawie w całym polu widzenia,
- rozsądne odwzorowanie kolorów,
- przyzwoicie korygowany astygmatyzm,
- niewielka aberracja chromatyczna w centrum pola i trochę mniejsza od średniej na brzegu,
- wzorowo korygowana koma,
- niewidoczna dystorsja,
- obraz ostry już od odległości 1.20 metra,
- prawidłowe wyczernienie i czystość wewnątrz tubusów,
- wysokiej klasy pryzmaty ze szkła BaK-4,
- bardzo dobry stosunek jakości do ceny.
Wady:
- zbyt duże muszle okularowe.
Testowanie takich lornetek jak Pentax SD 10x42 ED to naprawdę czysta przyjemność. Mamy bowiem do czynienia z bardzo dobrze wykonanym i zaprojektowanym instrumentem optycznym, który spełnia praktycznie wszystkie wymagania, jakie typowy użytkownik stawia swojej lornetce. Model ten nie zanotował w naszym teście żadnej istotnej wpadki, a w wielu kategoriach testowych wypadał bardzo dobrze, a momentami nawet świetnie.
Niektórzy mogą narzekać na to, że w przypadku współczesnych lornetek 10x42 standardem stało się pole widzenia na poziomie 6.5 stopnia, a wiele nowych konstrukcji dochodzi z tym parametrem do wartości w okolicach 7.0-7.5 stopnia. Ja bym tutaj jednak nie przesadzał z krytyką. Pole przekraczające 6 stopni w lornetce powiększającej 10 razy jest już bardzo komfortowe, a wycieczki w kierunku wartości na poziomie 7 stopni lub większych kończą się kompromisami w ergonomii oraz zauważalnym zwiększeniem wagi i gabarytów.
Skoro już o ergonomii mowa, to właśnie w tej kategorii Pentax zanotował swoją największą wpadkę. Okulary tej lornetki wcale nie są tak duże i szerokokątne, żeby usprawiedliwiały zastosowanie tak ogromnych muszli okularowych. Mnie pasowały one marginalnie i do pełnego komfortu obserwacji trochę brakowało. Myślę, że ich zmniejszenie i/lub lepsze wyprofilowanie znacznie poprawiłoby odbiór tej lornetki, a co za tym idzie, spowodowałoby znacznie zwiększenie liczby jej potencjalnych użytkowników.
 Delta Forest 10x42 ED Gen3, Focus Nordic Optimum 10x42 ED VHG i Pentax SD 10x42 ED. |
Poza tymi muszlami Pentax SD 10x42 ED jest instrumentem tak udanym, że naprawdę trudno znaleźć inne miejsce, w którym możemy mu coś zarzucić. Kosztując w okolicach 1200 złotych jest więc lornetką, której stosunek jakości do ceny stoi na bardzo wysokim poziomie i czyni ją świetną propozycją nawet dla wymagających użytkowników.
A co to za święto że optyka Pentax na warsztacie? Poprzednio był chyba 20-40 Limited, palców brak by policzyć ile to już lat