W połowie lat 1950-tych Swarovski uzmysłowił sobie, że nazywanie dosłownie wszystkich swoich lornetek w ofercie jednym mianem Habicht nie jest może najrozsądniejszym rozwiązaniem. Podjęto więc decyzję rozszerzenia nazw o imiona bogów z mitologii rzymskiej. I tak używany bardzo często w armii model 6x30 uzyskał za patrona boga wojny, czyli Marsa. Wykorzystywane przez obserwatorów natury i myśliwych lornetki o obiektywach 40-42 mm dostały za patronkę boginię łowów, przyrody i dzikich zwierząt, czyli Dianę. I ostatecznie bohaterka naszego artykułu, czyli lornetka 8x30, została nazwana imieniem Merkurego, czyli boga handlu, zysku, kupiectwa, złodziei, a także boskiego posłańca.

Swarovski Habicht-Merkur 8x30 W M DV z lat 1955-1962.

Rosnące liczby produkowanych egzemplarzy powodowały automatyzację pewnych procesów, przez co napisy na obudowach lornetek zaczęły teraz wyglądać znacznie bardziej powtarzalnie i schludnie. Choć nie zmienił się ich układ i użyte typy czcionek. Co ciekawe, opisywane przed chwilą zmiany nazw nie znalazły swojego odzwierciedlenia na obudowach lornetek - tam wciąż pojawiał się tylko pisany ozdobną kursywą napis Habicht. Nowe nazwy związane z mitologią rzymską widniały za to w publikowanych wtedy katalogach.

Swarovski Habicht-Merkur 8x30 W M DV z lat 1955-1962.

Kolejną rzeczą, z której istnienia Swarovski zdał sobie sprawę, był fakt, że przy błyskawicznie rosnącej produkcji 5-cyfrowe numery seryjne szybko zaczną się dublować. Podjęto więc decyzję o ich zmianie na 6-cyfrowe. Ustalono przy tym schemat, w którym pierwsze cyfry owego numeru odpowiadają powiększeniu lornetki. I tak numery 6XXXXX przypadły modelowi 6x30, numery 7XXXXX lornetce 7x42, numery 8XXXXX modelowi 8x30W, natomiast 1XXXXX lornetce 10x40W.

----- R E K L A M A -----

Fragment katalogu firmy Swarovski Optik z drugiej połowy lat 1950-tych. Źródło: Swarovski Optik.

Tak naprawdę pojawił się jeszcze jeden zestaw numerów zaczynający się od cyfry 9. Może to wydawać się dziwne, bo przecież w ofercie firmy nie było instrumentu powiększającego 9 razy. Zagadkę łatwo jednak wyjaśnić. Jeszcze w poprzednim okresie produkcyjnym firma Swarovski Optik uznała, że dla wielu osób model 8x30W może być za drogi. W końcu, jak pamiętamy, kosztował on jedną średnią pensję. W jego przypadku bardzo istotnym kosztem był szerokokątny 6-elementowy okular. Firma zdecydowała się więc wprowadzić do oferty wariant 8x30N, w którym zastosowano znacznie prostszy konstrukcyjnie okular o polu własnym wynoszącym 52 stopnie. W efekcie nowa lornetka dawała pole widzenia 6.5 stopnia, była lżejsza i wyraźnie tańsza. I to właśnie temu modelowi przypisano numery seryjne rozpoczynające się od 9-tki.

Warto dodać jeszcze to, że wersja szerokokątna była niejako wersją domyślną i jako taka nie była w żaden sposób dodatkowo oznaczana na obudowie. Przy parametrach 8x30 nie znajdziemy więc litery W (od niemieckiego Wetwinkel czy angielskiego Wide Angle). Za to w wersji o normalnym polu widzenia pod numerem seryjnym widnieje litera N. Rozróżnienie modeli 8x30 W i 8x30 N jest jednak bardzo łatwe. Po pierwsze, ze względu na numer seryjny. Po drugie, ze względu na wielkość soczewki ocznej w okularze. U 8x30 W jest ona zauważalnie większa.

Swarovski Habicht-Merkur 8x30 N M DV wyprodukowany w drugiej połowie lat 1950-tych.

W tym okresie oferta lornetek 8x30 od firmy Swarovski Optik wyglądała następująco. Najtańszy był model Swarovski Habicht-Merkur 8x30 N O DV wyposażony w okulary z indywidualnym systemem ustawiania ostrości. Dawał on pole widzenia 6.5 stopnia i ważył tylko 395 gramów. W 1961 roku kosztował on 1185 szylingów. O 100 szylingów droższy był model Swarovski Habicht-Merkur 8x30 N M DV wyposażony w centralną śrubę ostrości. Tutaj też pole wynosiło 6.5 stopnia, a waga wzrastała do 420 gramów.

Cennik lornetek Swarovski Optik z 1961 roku.

Klientów zainteresowanych szerokim kątem widzenia czekał jeszcze większy wydatek. Swarovski Habicht-Merkur 8x30 W O DV z indywidualnym ustawianiem ostrości, dający pole widzenia 8.5 stopnia i ważący 445 gramów, kosztował już 1490 szylingów. Natomiast wariant tej lornetki z centralnym ustawianiem ostrości był o kolejne 100 szylingów droższy i tylko 5 gramów cięższy.

Fragment katalogu firmy Swarovski Optik z okolicy roku 1955. Źródło: Swarovski Optik.

To jeszcze nie koniec nowości wprowadzonych w omawianym okresie. W 1956 roku Swarovski zdecydował się na prezentację jeszcze bardziej budżetowego modelu niż Habicht w wersji 8x30 N. Wprowadzono wtedy do oferty lornetkę Falke 8x30 EV (falke oznacza po niemiecku sokoła), która dzieliła z tańszym Habichtem okular o polu własnym 52 stopni, ale miała mniej solidny i przez to lżejszy korpus oraz powłoki jednowarstwowe (stąd brak DV w nazwie). W tym przypadku 6-cyfrowy numer seryjny rozpoczynał się od 26.

W sumie w opisywanym okresie firma Swarovski Optik wyprodukowała około 95 tysięcy lornetek. Najliczniejszym modelem był 7x42 (aż 29 tysięcy), na drugim miejscu znalazł się Habicht 8x30W (18 tysięcy), natomiast na trzecim 10x40W (16 tysięcy).

Fragment katalogu firmy Swarovski Optik z lat 1961-1962. Źródło: Swarovski Optik.