Trójkąt Letni to gwiezdny symbol lata. Z końcem sierpnia, krótko po zmierzchu jest widoczny wysoko na niebie. Prawy górny wierzchołek Trójkąta wyznacza Wega – najjaśniejsza gwiazda Gwiazdozbioru Lutni. Jest piątą co do jasności gwiazdą. Na niebie północnej półkuli Ziemi, blaskiem ustępuje jedynie Syriuszowi z zimowej Konstelacji Wielkiego Psa oraz Arkturowi z Gwiazdozbioru Wolarza. Kolejne wierzchołki Trójkąta Letniego wyznacza Deneb z Gwiazdozbioru Łabędzia oraz Altair będący najjaśniejszą gwiazdą Konstelacji Orła. Do bardzo charakterystycznych gwiazd letniego nieba zalicza się również Antares – jego czerwony blask dostrzeżemy nisko nad południowo-zachodnim horyzontem w Gwiazdozbiorze Skorpiona.

Noc astronomiczna w drugiej połowie sierpnia rozpoczyna się około godziny 22:30. Podczas zlotu będzie nam towarzyszył Księżyc po I kwadrze – jego jasność będzie wyraźnie rosnąć z nocy na noc, a wschód nastąpi jeszcze przed zmrokiem. W praktyce oznacza to, że najciemniejsze niebo uzyskamy po zachodzie Księżyca, czyli po 23:00. Wcześniej będziemy mogli nacieszyć oczy widokiem naszego naturalnego satelity

Zanim jednak skupimy się na obiektach głębokiego nieba, skierujemy teleskopy na „Władcę Pierścieni”. Saturn będzie jednym z głównych celów planetarnych – w teleskopie zobaczymy pierścienie oraz szczegóły atmosfery. Blisko niego, w tej samej okolicy nieba, wypatrzymy również Neptuna. W drugiej części nocy do obserwacji dołączy Uran – jego tarcza w dobrych warunkach jest wyraźnie widoczna jako mały, zielonkawy dysk.

Mgławice, galaktyki i gromady gwiazd urzekają różnorodnością. Obserwacje rozpoczniemy od obiektów znajdujących się nisko nad horyzontem – zachodzą niedługo po zmierzchu, zatem musimy się spieszyć, aby móc podziwiać ich piękno. W Gwiazdozbiorze Strzelca i Tarczy doskonale wypadają klasyczne obiekty letniej Drogi Mlecznej: Mgławica Omega (M17) oraz Mgławica Orzeł (M16). W tej części nieba warto także zajrzeć do „gwiezdnych chmur” Strzelca, np. M24 (Wielka Chmura Gwiezdna), które w lornetce dają spektakularny efekt w prawdziwie ciemnym niebie.

Przełom sierpnia i września to również ostatnie chwile na obserwacje galaktyk charakterystycznych dla wiosennego nieba, takich jak Galaktyka Wir (M51) i Galaktyka Słonecznik (M63). Zajrzymy również do pięknej pary galaktyk: Galaktyka Bodego (M81) i Galaktyka Cygaro (M82). Dla chętnych spróbujemy też „perełek na granicy zasięgu” w dobrym niebie – na przykład Galaktyki Trójkąta (M33), która bywa wymagająca, ale potrafi odwdzięczyć się piękną, rozlaną poświatą.

Następnie udamy się w podróż do perełek nieba letniego. W Gwiazdozbiorze Herkulesa obserwować będziemy dwie kuliste gromady gwiazd – M13 i M92. Spektakularnie prezentują się również gromady kuliste M2 i M15. Zaprezentujemy Państwu piękno mgławic planetarnych – szczególnie efektownie wypada Mgławica Pierścień (M57) w Gwiazdozbiorze Lutni oraz Mgławica Hantle (M27) w Lisku. W tej okolicy warto też zobaczyć kontrastową gwiazdę podwójną Albireo w Łabędziu – prawdziwy klasyk obserwacji wizualnych.

W otwartej gromadzie gwiazd Dzikiej Kaczce (M11) dostrzeżemy dziesiątki barwnych gwiazd. Równie widowiskowo prezentować się będzie asteryzm Wieszak w Gwiazdozbiorze Liska. We wspomnianym gwiazdozbiorze znajduje się również wspaniała gromada kulista M71. Przyjrzymy się także jasnej gromadzie kulistej M22 w Strzelcu – to jedna z najpiękniejszych gromad tej części nieba.

Prawdziwym rarytasem nieba letniego są mgławice wodorowe Gwiazdozbioru Łabędzia. Wykorzystując nasze największe teleskopy, zaprezentujemy Państwu jasną Mgławicę Ameryka Północna (NGC7000) oraz słynne pozostałości po wybuchu gwiazdy sprzed tysięcy lat – Veil / Cirrus Łabędzia. W dobrym niebie i z odpowiednimi filtrami świetnie wypadają też obiekty „sąsiednie”, takie jak Mgławica Pelikan (IC5070) oraz rejon IC1396 (z „Trąbą Słonia” jako wyzwaniem obserwacyjnym).

W dalszej części nocy powrócimy do tematu mgławic planetarnych. Zaprezentujemy Państwu Mgławicę Kocie Oko (NGC6543) oraz Niebieską Kulę Śnieżną (NGC7662). Blisko północy skierujemy teleskopy w kierunku przepięknej Mgławicy Ślimak (NGC7293) w Gwiazdozbiorze Wodnika.

Najwytrwalsi miłośnicy astronomii będą mieli okazję obserwować piękne obiekty jesiennego nieba. W teleskopie, a także większej lornetce spektakularnie prezentuje się Wielka Galaktyka w Andromedzie (M31). Na granicy gwiazdozbiorów Kasjopei i Perseusza znajdują się otwarte gromady gwiazd h i χ Persei – setki gwiazd w jednym polu widzenia. Dla chętnych dołożymy także „jesienne klasyki” z Kasjopei, takie jak M52 oraz NGC457 (gromada „Sowa” / „E.T.”), które pięknie wyglądają już w lornetce.

AstroShow to nie tylko obserwacje nocnego nieba. Podczas naszego zlotu astronomicznego, oprócz nocnych sesji obserwacyjnych, zapraszamy również na dzienne obserwacje Słońca przy użyciu dedykowanych teleskopów słonecznych. W 2026 roku uczestnicy będą mieli okazję obserwować naszą dzienną gwiazdę m.in. przez teleskopy Sky-Watcher z serii Heliostar, w tym modele Heliostar 76Ha oraz najnowszy Heliostar 100Ha, a także inne teleskopy przeznaczone do obserwacji Słońca w świetle białym (white light).

Zlot odbędzie się zaledwie kilkanaście dni po głębokim zaćmieniu Słońca, które będziemy mieli okazję podziwiać z Polski — niezwykłym i zapadającym w pamięć spektaklu natury. Teraz zapraszamy na kolejny etap słonecznych emocji: możliwość spojrzenia na Słońce przez specjalistyczne teleskopy słoneczne i obserwację naszej gwiazdy w spektakularnym paśmie H-alpha. Dzięki temu uczestnicy będą mogli zobaczyć protuberancje – potężne struktury plazmy unoszące się nad krawędzią tarczy słonecznej, filamenty widoczne jako ciemne struktury na tle chromosfery, a także rozbłyski i inne dynamiczne zjawiska zachodzące na Słońcu. Obserwacje te nie tylko dostarczą niezapomnianych wrażeń wizualnych, ale również pozwolą lepiej zrozumieć procesy zachodzące na naszej najbliższej gwieździe.