Lornetka dla amatora – od czego zacząć?
1. Jakie parametry na początek lornetkowej przygody?
W dzisiejszych czasach brak lornetki w arsenale przeciętnego Kowalskiego nie jest już kwestą braku dostępu czy wyboru sprzętu, bo jest on naprawdę ogromny. W znacznej większości przypadków nie jest to też kwestia finansów, bo dzisiaj w kwocie do tysiąca złotych można kupić lornetkę, która zadowoli znaczną większość amatorów. Problemem jest brak świadomości tego, co można zyskać, zabierając ze sobą lornetkę na spacer, wycieczkę czy wakacyjny wyjazd.
![]() Nikon 8×30 EII |
Żeby daleko nie szukać, posłużę się przykładem. Korzystając z ładnej pogody, która pojawiła się na początku marca, wybrałem się z żoną na kilkudniowy wypad na Mierzeję Wiślaną. Jak zawsze, na każdy spacer zabieraliśmy ze sobą lornetki – ja używałem Nikona 8x30 EII, natomiast moja żona Zeissa SFL 10x30. Przez dwa dni naszego pobytu zostały one wykorzystane do obserwacji ogromnych kluczy gęgaw, kormoranów, żurawi i łabędzi przelatujących nad Zalewem Wiślanym, licznych sikorek, wróbli, zięb, rudzików, siwych wron, srok, pełzaczy, kowalików, kosów i dzięciołów buszujących w lasach, kilku gatunków ptaków drapieżnych oraz trzech gatunków mew spacerujących po szerokich plażach Zatoki Gdańskiej.
![]() |
Sytuacja ta spowodowała, iż uznałem, że popularyzacji wiedzy lornetkowej nigdy nie jest zbyt dużo i chyba znów nadszedł czas, żeby przypomnieć kilka podstaw, które pozwolą osobom początkującym wejść w ten temat i skusić się na zakup swojej pierwszej lornetki. Nie przedłużajmy więc i przejdźmy do konkretów.
![]() Delta Optical Chase 8x42 ED - podstawowe parametry widoczne na śrubie do ustawiania ostrości. |
W przypadku typowych lornetek średnice obiektywów zawierają się od 20 do 60 mm. Lornetek mniejszych od 20 mm nie robi się z racji na to, że zbierają one zbyt mało światła, jednocześnie ich rozmiary byłyby na tyle małe, że trudno byłoby dopasować je do wymogów stawianych przez naszą anatomię. Lornetki z obiektywami większymi niż 60 mm nie są już tak rzadkie, ale najczęściej mamy wtedy do czynienia z potężnymi instrumentami używanymi na statywach i wykorzystywanymi przez wojsko (w szczególności przez marynarkę wojenną) oraz miłośników astronomii.
![]() Fujinon FMR-SX2 16x70 - duża lornetka wykorzystywana przez miłośników astronomii i wojsko. |
Jeśli chodzi o maksymalne typowe powiększenie, to tutaj ograniczeniem jest stabilność obserwacji. Uznaje się, że zaawansowany użytkownik, który nie jest w podeszłym wieku, może obserwować z ręki z maksymalnymi powiększeniami sięgającymi właśnie 15-16 razy. Nie oznacza to, że nie ma na rynku lornetek o większych powiększeniach. Istnieją takie modele, ale znów są to bardziej specjalistyczne instrumenty, np. duże lornetki astronomiczne lub wojskowe używane na statywie, ewentualnie drogie konstrukcje wyposażone w optyczną stabilizację obrazu.
![]() Canon 18x50 IS - lornetka o powiększeniu 18 razy wyposażona w optyczną stabilizację obrazu. |
Opisywany przed chwilą zakres powiększeń i średnic obiektywu, jaki jest dostępny w popularnych lornetkach, sam w sobie narzuca pewne ograniczenia na zakres źrenic wyjściowych. Jakby tego było mało, owa źrenica wyjściowa jest na tyle ważnym parametrem, że ona sama wprowadza dodatkowe ograniczenia. Otóż z jednej strony nie opłaca się robić lornetek ze źrenicami większymi od 7 mm, bo taki właśnie maksymalny rozmiar osiąga źrenica naszego oka. Zastosowanie większej źrenicy wyjściowej spowodowałoby, że część światła zbieranego przez obiektyw nie trafiłaby do naszej siatkówki. Z drugiej strony bardzo rzadko stosuje się źrenice wyjściowe mniejsze od 2 mm, bo wtedy jasność powierzchniowa uzyskiwanego obrazu jest po prostu zbyt mała.
Za najbardziej uniwersalną źrenicę wyjściową, czyli taką, która sprawdzi się do większości zastosowań, uznaje się rozmiar 5 mm. To od razu tłumaczy popularność lornetek o parametrach takich jak 6x30, 7x35, 8x40 czy 10x50. Przecież klasyczną lornetką wojskową noszoną przez oficerów podczas II WŚ i niedługo po niej był właśnie model 6x30. Jednymi z najbardziej popularnych lornetek używanych przez ptasiarzy w USA były Baush & Lomb Zephyr 7x35 czy Bushnell Rangemaster 7x35, natomiast w Wielkiej Brytanii ogromną popularność zdobył Swift Aubudon 8.5x44. W naszym kraju, przez wiele lat, za kultowe lornetki uznawane były rosyjskie BPC Tento 10x50 czy Zeissy z Jeny z linii Jenoptem lub Decarem, także mające parametry 10x50. Wszystkie te modele łączy właśnie źrenica wyjściowa o rozmiarze 5 mm.
![]() Swift Audubon 8.5x44 Model 804 |
Kolejnym krokiem w ograniczeniu wyboru i bólu głowy z nim związanego jest odrzucenie najbardziej skrajnych średnic obiektywów. Początkującemu nie powinniśmy polecać więc nic większego od 50 mm i mniejszego od 30 mm. W pierwszym przypadku mamy bowiem do czynienia głównie z nocnymi instrumentami przeznaczonymi do pracy w kiepskich warunkach oświetleniowych, a w drugim z maluchami, w których mamy zdecydowanie za dużo kompromisów.
![]() Vortex Diamondback 8x42 HD - dobry stosunek jakości do ceny. |
![]() Delta Optical Forest 8x42 Gen3 - nowść od polskiej firmy. |
Gdy mamy trochę bardziej ukierunkowane wymagania, możemy lekko modyfikować docelowe parametry. Przykładowo, gdy wiemy, że naszej lornetki będziemy używać głównie w dzień, a jednocześnie nie boimy się większego powiększenia, albo wręcz nam na nim zależy, powinniśmy rozważyć zakup lornetki klasy 10x42. Tutaj jasność powierzchniowa obrazu będzie wyraźnie niższa, ale nie będzie to uciążliwe, dopóki będziemy pracować w dobrych warunkach oświetleniowych.
![]() Nikon Action EX 10x50 CF - klasyk Porro w przystępnej cenie. |
Skoro już weszliśmy na poziom średnicy obiektywu wynoszącej 50 mm, to warto tutaj poruszyć temat lornetek klasy 12x50. To godne polecenia parametry, ale trzeba pamiętać, że większe powiększenie i spora waga mogą na początku sprawiać trochę problemów. W ogóle duże powiększenia, w przypadku lornetek dla amatorów, są mocno przereklamowane. Wielu początkujących rzuca się na modele kuszące przybliżeniami ma poziomie 15 czy nawet 20 razy, a potem ma problemy z ich codziennym użytkowaniem i szybko zniechęca się do nich. Obserwując z ręki, bardzo często znacznie lepsze efekty osiągniemy używając modelu klasy 10x42 czy 10x50, niż lornetki oferującej powiększenie od 15 razy w górę. Powiem więcej. Gdy lornetka ma służyć więcej niż jednej osobie w rodzinie, bezpiecznie będzie unikać powiększeń większych niż 10 razy, bo dla niektórych problemy ze stabilnością i łatwym odnajdywaniem obiektów rozpoczynają się już od przybliżeń w okolicach 12 razy i tym osobom dość spory i stosunkowo ciężki model klasy 12x50 może sprawić sporo problemów.
![]() Zeiss SFL 8x30 o wadze tylko 460 gramów i rozmiarach 120x107 mm - moim zdaniem najlepsza mała lornetka na rynku. |
Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że dla większości osób, dla których lornetka ma być sprzętem używanym prawie wyłącznie rekreacyjnie, to właśnie parametry klasy 8x30 czy 8x32 mogą okazać się najlepsze. Będziemy mieli lekki i poręczny, a przez to mobilny sprzęt, łatwy w użyciu niezależnie od wieku obserwatora, który w typowych warunkach będzie w zupełności wystarczający.
![]() Nikon Prostaff P7 8x30 - maluch o dużym polu widzenia, w przystępnej cenie. |
Ponieważ tekst ten był adresowany do osób zupełnie początkujących, nie poruszałem tutaj tematu innych ważnych parametrów, które warto znać, chcąc wybrać idealną dla siebie lornetkę. O takich rzeczach jak pole widzenia, odstęp źrenicy wyjściowej, minimalna odległość ustawiania ostrości, typ pryzmatów czy wypełnienie gazem szlachetnym opowiemy więc przy innej okazji.
![]() Swarovski NL Pure 10x42 - dla tych, którzy nie lubią chodzić na żadne kompromisy. |






















Optyczne.pl jest serwisem utrzymującym się dzięki wyświetlaniu reklam. Przychody z reklam pozwalają nam na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem serwerów, opłaceniem osób pracujących w redakcji, a także na zakup sprzętu komputerowego i wyposażenie studio, w którym prowadzimy testy.