Równolegle z produkcją modeli 6x30 i 7x42 inżynierowie Swarovski Optik pracowali nad projektem konstrukcji nowego okularu szerokokątnego, którego zastosowanie widzieli w lornetkach o większych powiększeniach. Prace zakończyły się sukcesem i w ich efekcie powstał okular 6-elementowy z soczewkami ustawionymi w trzech grupach (2+2+2) o imponującym polu widzenia sięgającym 68 stopni. Został on wykorzystany do zaoferowania dwóch nowych lornetek o parametrach 8x30 i 10x40.

Konstrukcja optyczna lornetki Swarovski Habicht 10x40 W ukazująca nowy 6-elementowy okular szerokokątny, który został zastosowany także w modelu 8x30 W.

Podobnie jak w przypadku 6x30 i 7x42 nowe lornetki zostały zaoferowane w wariancie z centralną śrubą ostrości (symbol M w nazwie od niemieckiego Mitteltrieb) lub z indywidualnym ustawianiem ostrości na każdym okularze z osobna (symbol O w nazwie od niemieckiego Okular-Einzeleinstellung).

Oba warianty modelu 8x30 dawały pole widzenia wynoszące 8.5 stopnia. Ówczesne katalogi nie podawały wartości odstępu źrenicy, ale wiemy, że była ona mała i sięgała 10-12 mm. Lornetki były stosunkowo lekkie - wariant M ważył 505 gramów, natomiast ten z symbolem O 485 gramów.

----- R E K L A M A -----

Fragment katalogu firmy Swarovski Optik z 1952 roku prezentującej model Habicht 8x30 w wersji z centralnym ustawianiem ostrości (M) i indywidualnym (O). Źródło: Prezentacja Gijs van Ginkel.

Katalog z 1952 roku podawał ceny tych modeli i wynosiły one odpowiednio 1395 oraz 1305 szylingów. Według danych historycznych austriackiego instytutu gospodarczego (WIFO), przeciętny miesięczny zarobek robotnika przemysłowego wynosił wtedy około 900-1100 szylingów brutto, natomiast wykwalifikowani pracownicy i urzędnicy mogli zarabiać 1200–1600 szylingów miesięcznie. Koszt zakupu takiej lornetki był więc porównywalny z przeciętnymi miesięcznymi zarobkami.

Lornetka Swarovski Habicht 8x30 M DV z początku produkcji.

Kolejną istotną zmianą, jaka zaszła w roku 1952, była zmiana zapisu słowa Habicht na obudowie lewego pryzmatu. Zdecydowano się na użycie ozdobnego tekstu pisanego kursywą. Pod nim widnieje symbol DV, który pochodzi z języka niemieckiego i oznacza Doppelvergütung, czyli podwójną powłokę antyodbiciową. W tamtym czasie standardem rynkowym były pojedyncze, proste warstwy antyodbiciowe (najczęściej z fluorku magnezu, nadające soczewkom niebieskawy odcień). Swarovski jako jeden z pierwszych wprowadził na rynek masowy powłoki dwuwarstwowe.

Znak DV na obudowie informował więc użytkownika, że lornetka oferuje znacznie wyższą transmisję światła, lepszy kontrast oraz zminimalizowane odblaski wewnętrzne w porównaniu do standardowej konkurencji. Obraz w tamtych modelach miał charakterystyczne, lekko bursztynowe i ciepłe zabarwienie.

Napisy na obudowach pryzmatów lornetki Swarovski Habicht 8x30 M DV wyprodukowanej w okolicach roku 1953. Źródło: Aukcja internetowa.

W opisywanym okresie produkcja lornetek firmy Swarovski Optik zauważalnie przyspieszyła. Końmi pociągowymi były tutaj modele 7x42, których wyprodukowano 13 tysięcy sztuk, 8x30W z wolumenem na poziomie 11 tysięcy oraz 6x30, który zeszedł z linii produkcyjnych w ilości około 9 tysięcy egzemplarzy.

Numery seryjne umieszczane wtedy po prawej stronie, pod parametrami lornetki, były 5-cyfrowe i dla modelu 8x30W zawierały się pomiędzy 101XX a 209XX. Jeszcze poniżej znajdowało się uproszczone logo firmy.

Mimo rosnącej produkcji wiele rzeczy w fabryce w Absam wciąż robiło się ręcznie. Wystarczy tylko dokładnie przyjrzeć się napisom na obudowie pryzmatów. Wyglądają one lekko nierówno i różnią się zauważalnie od egzemplarza do egzemplarza.

Katalog firmy Swarovski Optik na lata 1952/1953. Źródło: Swarovski Optik.