Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Poradniki

Sztuka czarno-białej fotografii - uzyskiwanie dramaturgii dzięki stosowaniu filtrów

20 listopada 2009
Torsten Andreas Hoffmann Komentarze: 4

7. Filtr gradientowy

Co zaskakujące, filtra gradientowego używa się rzadko, chociaż w fotografii cyfrowej jest praktycznie niezbędny. Jedna połowa filtra jest przezroczysta, druga — kolorowa (barwa zaczyna się na środku i ciemnieje w kierunku brzegu filtra). Najczęściej różnica między warstwą powleczoną i niepowleczoną wynosi od jednego do dwóch stopni przysłony. Zalecam filtry neutralne szare o dwóch stopniach przysłony, gdyż dzięki nim można uzyskać przyjemny balans światła w warunkach tylnego oświetlenia. Z zasady filtr gradientowy stosowany jest w fotografii krajobrazów w celu zrównoważenia istotnej różnicy jasności między niebem a pierwszym planem, szczególnie w warunkach oświetlenia z tyłu. Filtr przydaje się przede wszystkim w przypadku nieposzarpanej linii nieba, gdyż wszelkie elementy pierwszego planu, które wychodzą poza nią (jak wieżowce), zostaną również stopniowo przyciemnione. Z pewnością nie będzie to pożądany efekt. Elementy te można oczywiście rozjaśnić — zarówno w tradycyjnej ciemni, jak i podczas cyfrowej obróbki za pomocą techniki rozjaśniania.

Filtr gradientowy znajduje się, bez większego uzasadnienia, w grupie filtrów efektowych. Ogólnie rzecz biorąc, ciężko zobaczyć „efekt” jego działania. Właściwie zastosowany, powoduje jedynie zwiększenie ilości detali na niebie, które jest ich pozbawione (szczególnie na zdjęciach z tylnym oświetleniem). W fotografii analogowej filtr gradientowy jest często nieodzowny, szczególnie podczas robienia slajdów, gdzie obrazem nie można dalej manipulować. No chyba że się go przerobi na postać cyfrową.

Ryzyko robienia cyfrowych zdjęć związane jest z tym, że mocno podświetlone obszary mogą zostać wypalone, szczególnie w przypadku tylnego oświetlenia, i tym samym stracić detal. Niebezpieczeństwo to jest większe niż w przypadku stosowania dobrego filmu w fotografii analogowej. W związku z tym podczas robienia zdjęć z tylnym oświetleniem (rysunek 3.17) niezbędny okaże się filtr gradientowy. Bez niego wszystkie chmury na niebie stracą szczegóły — nawet w Photoshopie nie będzie można ich odtworzyć. Zdjęcie zrobione z filtrem gradientowym (rysunek 3.18), pokazuje te różnice. Najjaśniejsze obszary chmur mają teraz więcej detali, ale dolna część fotografii nie jest ciemniejsza. Zdjęcie ma odpowiednią wymowę, ponieważ jasne chmury tworzą owalne obramowanie nad zatopionym statkiem.


----- R E K L A M A -----

Sztuka czarno-białej fotografii - uzyskiwanie dramaturgii dzięki stosowaniu filtrów - Filtr gradientowy
Rysunek 3.17. Bez zastosowania filtra gradientowego

Sztuka czarno-białej fotografii - uzyskiwanie dramaturgii dzięki stosowaniu filtrów - Filtr gradientowy
Rysunek 3.18. Po zastosowaniu filtra gradientowego

Jeśli chcesz zakupić filtr gradientowy, polecałbym filtr typu dyskowego, który można umieścić przed obiektywem i precyzyjnie ustawić gradient. Inną opcją jest adapter, który można nakręcić na gwint filtra. Ten typ adaptera posiada mocowanie dla dyskowego filtra gradientowego, w związku z czym można go przesuwać w górę lub w dół — w zależności od potrzeb. Producentem dobrej jakości i niezbyt drogich filtrów gradientowych jest firma Cokin Company.

Filtr gradientowy można zastosować w celu zwiększenia dramaturgii zdjęcia, które w innym przypadku byłoby raczej nudne i szare. Latarnia morska Westerhever w pobliżu St. Peter Ording często występuje w reklamach, lecz podczas szarych dni niebo z pewnością nie jest odpowiednio wymowne (rysunek 3.19). Nie ma problemu: zastosowanie filtra gradientowego zwiększa dramaturgię fotografii. Filtr można umieścić wyżej lub niżej — i w ten sposób wzmocnić lub osłabić efekt jego działania w obrębie nieba (rysunek 3.20). W rezultacie fotografia przedstawiająca latarnię morską ma wiele dramaturgii i głębi.

Sztuka czarno-białej fotografii - uzyskiwanie dramaturgii dzięki stosowaniu filtrów - Filtr gradientowy
Rysunek 3.19. Bez zastosowania filtra gradientowego

Sztuka czarno-białej fotografii - uzyskiwanie dramaturgii dzięki stosowaniu filtrów - Filtr gradientowy
Rysunek 3.20. Po zastosowaniu filtra gradientowego