Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Test aparatu

Canon EOS M5 - test aparatu

13 stycznia 2017
Szymon Starczewski Komentarze: 202

8. Zakres i dynamika tonalna

Czułość matrycy

Badanie to ma na celu pokazanie zachowania fotodiod matrycy, a nie jej realnej czułości w stopniach ISO, której zgodność producenci aparatów utrzymują dla formatu JPEG. Przestrzegamy zatem przed pochopnymi osądami. Jakiekolwiek odchyłki odnotowane w tym teście nie są powodem do zmartwień, gdyż zwykle są one korygowane do wartości nominalnej przy wywoływaniu pliku RAW (w korpusie aparatu przy wytwarzaniu bezpośrednio pliku JPEG lub też przy obróbce surowego pliku w komputerze). Realne problemy dotykają jedynie tego oprogramowania zewnętrznego, które nie posiada profili dedykowanych dla różnych aparatów.

Czułość wyznaczyliśmy zgodnie z normą ISO 12232, wykorzystując metodę pomiaru ilości światła niezbędnej do saturacji poszczególnych grup fotodiod sensora. Do pomiarów wykorzystaliśmy światłomierz Sekonic.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - R E K L A M A - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Na powyższym wykresie widać, że wszystkie czułości przedstawione jako średnie wartości ze wszystkich grup senseli, są poniżej wartości nominalnych. Dla sporej części zakresu czułości, wartości średnie znajdują się o około 1/2–2/3 EV poniżej. Takie zachowanie jest typowe i umożliwia manipulację danymi w jasnych partiach obrazu. Rozbieżność między poszczególnymi kolorami podstawowymi jest typowa dla matryc krzemowych, gdzie sprawność kwantowa nie rozkłada się równomiernie w całym spektrum światła widzialnego.

Szum przetwarzania

Szum przetwarzania (ang. readout noise) to całościowe zakłócenia generowane przez elektroniczny tor przetwarzania danych. Ilość tego szumu nie zależy od ilości padającego światła ani czasu ekspozycji.

Szum przetwarzania wyznaczyliśmy w oparciu o serię zdjęć bez dostępu światła przy najkrótszej możliwej do ustawienia migawce. Pomiarów dokonaliśmy na surowych plikach przekonwertowanych uprzednio do 48-bitowych TIFF-ów bez demozaikowania. Dane na wykresie zostały zaprezentowane w punktach odpowiadających realnym czułościom matrycy, a wyniki odwzorowują średnią wartość z wszystkich grup senseli.

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Wyrażenie wyniku w elektronach pozwala śledzić jakość przetwarzania toru analogowo-cyfrowego. Widzimy, że przebieg pokrywa zakres wartości od 4 do ponad 8 elektronów dla ISO 100, co oznacza, że jakość zaprojektowanej elektroniki stoi na całkiem dobrym poziomie. W idealnie pracującej matrycy wykres powinien być linią prostą, ze wszystkimi wartościami dla różnych czułości ISO na tym samym poziomie. Widać jednak, że oprogramowanie przetwornika ADC zmienia jego charakterystykę w zależności od użytej czułości.

Współczynnik konwersji i wzmocnienie jednostkowe

Poniżej przedstawiamy współczynnik konwersji (ang. conversion gain) matrycy wyznaczony dla różnych nastaw ISO. Parametr ten definiuje liczbę elektronów przypadających na jednostkę kwantyzacji przetwornika ADC (tzw. ADU, ang. ADC unit). Analiza tych danych pozwala określić tzw. wzmocnienie jednostkowe, czyli cechę charakterystyczną każdej matrycy definiującą czułość, dla której współczynnik konwersji jest równy 1 – to znaczy wartość z przetwornika ADC pokazuje wprost liczbę przetworzonych elektronów.

Współczynnik konwersji wyznaczyliśmy w oparciu o serię zdjęć tablicy Kodak Q-14. Pomiarów dokonaliśmy na surowych plikach przekonwertowanych uprzednio do 48-bitowych TIFF-ów bez demozaikowania. Dane na wykresie zostały zaprezentowane w punktach odpowiadających realnym czułościom matrycy, a wyniki odwzorowują średnią wartość z wszystkich grup senseli.

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Dla czułości ISO 100 na jedną jednostkę kwantyzacji przetwornika ADC przypadają około 4 elektrony. Przy 14-bitowym przetworniku daje to pojemność studni potencjałów (ang. full well capacity) na poziomie 60 ke-. Taki wynik można uznać za całkiem dobry. Jak łatwo odczytać z wykresu, punkt wzmocnienia jednostkowego wypada dla czułości 266 (czyli niemal dokładnie dla nastawy aparatu ISO 400). Wartość ta nie jest szczególnie wysoka. Przekroczenie tego progu powoduje, że za jakość obrazu odpowiadają już tylko i wyłącznie algorytmy cyfrowej obróbki sygnału, a nie tor analogowy matrycy. W związku z czym nie ma żadnego zysku ze stosowania takiej obróbki w aparacie i dokładnie te same efekty uzyskamy niedoświetlając zdjęcie, a następnie korygując ekspozycję w komputerze.

Zakres tonalny

Zakres tonalny, będący miarą liczby rozróżnianych przejść tonalnych pomiędzy skrajnymi wartościami czerni i bieli, mówi nam, jak bardzo szum redukuje jakość zdjęcia, powodując posteryzację.

Zakres tonalny wyznaczyliśmy w oparciu o serię zdjęć tablicy Kodak Q-14. Pomiary wykonaliśmy na surowych plikach przekonwertowanych uprzednio do 48-bitowych TIFF-ów bez demozaikowania.

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

W EOS-ie M5 liczba tonów dla ISO 100 sięga 321, co daje 8.3-bitowy zapis danych. Jest to całkiem niezły wynik, który gwarantuje gładkie przejścia tonalne, bez widocznej posteryzacji. FujifilmX-Pro2 dla czułości ISO 200 (najniższa natywna) zanotował porównywalną wartość, ale Sony A6300 może się pochwalić maksymalnym wynikiem 430 (8.8 bita). Zwiększanie czułości powoduje degradację zakresu tonalnego, aż do wartości 4.8 bita dla najwyższej czułości. Daje to nam zaledwie 27 przejść tonalnych.

Zakres tonalny na plikach zapisanych w formacie JPEG możemy ocenić wizualnie na wycinkach zdjęć tablicy Stouffer T4110. Kliknięcie na zdjęcie poniżej otworzy wycinek w pełnej rozdzielczości. Odległość pomiędzy sąsiednimi polami szarości wynosi 1/3 EV.

ISO Granica czerni i bieli
100
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
200
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
400
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
800
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
1600
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
3200
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
6400
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
12800
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
25600
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Dynamika tonalna

Dynamikę tonalną wyznaczyliśmy w oparciu o serię zdjęć tablicy Kodak Q-14. Pomiary wykonaliśmy na surowych plikach przekonwertowanych uprzednio do 48-bitowych TIFF-ów bez demozaikowania. Na wykresie przedstawiamy wartości zakresu tonalnego dla wysokiej, dobrej, średniej i niskiej jakości obrazu. Odpowiada to stosunkom sygnału do szumu na poziomie 10, 4, 2 i 1.

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Dla najlepszej jakości obrazu przy ISO 100 testowany aparat osiąga 8.7 EV. Wynik ten można uznać za całkiem dobry, i co warte podkreślenia, jest on zauważalnie lepszy niż ten zanotowany przez M3 (7.9 EV). W odróżnieniu od starszego modelu, w M5, tak jak w ostatnich lustrzankach systemu EOS, w przypadku najniższych czułości (ISO 100 i 200) zastosowano obniżoną wartość biasu. To, jak widać, przełożyło się na wzrost dynamiki tonalnej. Warto jednak zauważyć, że dla tego kryterium Sony A6300 osiągnął rezultat aż 9.6 EV, ale z drugiej strony Fujifilm X-Pro2 dla ISO 200 zanotował 8.4 EV.

Dla pozostałych kryteriów maksymalne wyniki testowanego Canona są również na całkiem niezłym poziomie. Dla ISO 100 i 200 przewaga nad M3 jest zauważalna. Mimo to, przy 14-bitowych RAW-ach, dla SNR=1 maksymalny wynik na poziomie 12.8 EV nie zachwyca. Dla tego kryterium oczekiwalibyśmy rezultatu porównywalnego z tym, co pokazał A6300, czyli 13.8 EV.

Poniżej przedstawiamy pełne wykresy SNR wygenerowane na podstawie wykonanych pomiarów dla wszystkich czułości aparatu.

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Wartość 0 na osi OX oznacza maksymalną wartość, którą aparat może zapisać w pliku RAW. Na prawej osi OY oznaczyliśmy miejsca dla kryteriów SNR=10 (wysoka), 4 (dobra), 2 (średnia) i 1 (niska). Przy pomocy tego wykresu każdy może oszacować dostępną dynamikę dla wybranej przez siebie minimalnej użytecznej jakości obrazu. Wystarczy poprowadzić poziomą linię wzdłuż wybranego kryterium i odczytać wartość na osi OX, dla której linia ta przecina się z wykresem dla odpowiedniej czułości. Gdy np. uznamy za kryterium minimalnej użytecznej jakości 12 dB, widzimy, że dla ISO 1600 dynamika osiąga wartość około 7.5 EV.

Przy omawianiu zakresu tonalnego pokazujemy tradycyjnie, jak zachowują się zdjęcia przy obróbce komputerowej, kiedy rozjaśniamy je lub przyciemniamy. Zdjęcia wykonujemy przy czułości ISO 100 i 1600, przysłonie f/16 i czasach odpowiednio 30 i 2 s. Następnie wywołujemy je jako 48-bitowe TIFF-y dcrawem i w Lightroomie rozjaśniamy o +4 EV oraz przyciemniamy o −4 EV, po czym zapisujemy jako zdjęcia 24-bitowe.

Do porównania wykorzystaliśmy Olympusa O-MD E-M5 Mark II. Okazało się jednak, że zdjęcia wykonane w tych samych warunkach oświetleniowych i przy takich samych parametrach ekspozycji różnią się wyraźnie jasnością. Dla lepszego dopasowania jasności musieliśmy wykorzystać zdjęcia z Canona wykonane z ekspozycją o 2/3 EV większą (zmieniając wartość przysłony). Warto jeszcze dodać, że w przypadku Olympusa i niższej czułości wykorzystaliśmy ISO 200 ze względu na brak natywnego ISO 100.

Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

0 EV
+4 EV
100 ISO
EOS M5
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
200 ISO
E-M5 MkII
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
1600 ISO
EOS M5
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
E-M5 MkII
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna

Dla niskich czułości efekt rozjaśnienia obrazu wygląda lepiej w przypadku M5. Warto jednak zauważyć, że szum dość wyraźnie się uwydatnił. Dla ISO 1600 efekt końcowy wygląda słabo w obu aparatach. Po rozjaśnieniu poziom szumu jest bardzo duży i skutecznie utrudnia wydobywanie szczegółów obrazu.

Przyciemnianie jasnych partii obrazu daje podobne efekty w obu aparatach. Różnica w jasności oryginalnych zdjęć nie ułatwia jednak dokładnego porównania w tym przypadku.

0 EV
−4 EV
100 ISO
EOS M5
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
200 ISO
E-M5 MkII
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
1600 ISO
EOS M5
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna
E-M5 MkII
Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna Canon EOS M5 - Zakres i dynamika tonalna