Sigma C 16 mm f/1.4 DC DN - test obiektywu
6. Dystorsja
Jeszcze większe wyzwanie dla tej konstrukcji optycznej stanowi większa matryca APS-C. Ponieważ korpus Sony A7R II nie koryguje samoczynnie dystorsji, wyniki uzyskane na plikach JPEG i RAW były identyczne i wyniosły −3.55%. To spora wartość i jeszcze gorzej ją odbierzemy, gdy dodamy, że została uzyskana przy wprowadzeniu lekkiej dystorsji falistej. Gdy ograniczymy obszar naszych pomiarów do znaczników 1:1, sama dystorsja beczkowa, już bez śladów odgięć związanych z falistą naturą tej wady, sięgnie wartości −3.92%.
| Olympus E-M5 II, JPEG | |||
|
|||
| Olympus E-M5 II, RAW | |||
|
|||
| Sony A7R II, JPEG | |||
|
|||
| Sony A7R II, RAW | |||
|
|||











Optyczne.pl jest serwisem utrzymującym się dzięki wyświetlaniu reklam. Przychody z reklam pozwalają nam na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem serwerów, opłaceniem osób pracujących w redakcji, a także na zakup sprzętu komputerowego i wyposażenie studio, w którym prowadzimy testy.