• rozmiar L : 6192×4128 (26M),
• rozmiar M: 4944×3296 (16M),
• rozmiar S: 3504×2336 (8.2M),
• rozmiar XS: 1920×1280 (2.5M).

Zdjęcia można zapisywać w następujących formatach:

• JPEG,
• RAW (14-bitowy format DNG),
• RAW+JPEG.

Stopień redukcji szumów możemy ustawić, korzystając z trzech nastaw: słaby, umiarkowany, silny, jak również pozostawić wybór automatyce. Co więcej, w trybie custom aparat pozwala ustawić odszumianie dla każdej czułości z osobna.

Standardowo sprawdziliśmy działanie opcji wyostrzania i odszumiania zdjęć. W tabeli poniżej prezentujemy wycinki w skali 1:1 zdjęć scenki w formacie JPEG, zrobionych w pełnej rozdzielczości i zapisywanych przy zastosowaniu wszystkich stopni odszumiania dla wysokich wartości ISO.

ISO 6400
Odszumianie wyłączone
Odszumianie Auto
Odszumianie niskie
Odszumianie średnie
Odszumianie silne
ISO 12800
Odszumianie wyłączone
Odszumianie Auto
Odszumianie niskie
Odszumianie średnie
Odszumianie silne

Różnice pomiędzy poszczególnymi stopniami odszumiania okazują się niewielkie. Widać jednak, że nawet nastawa „wyłączone” daje obraz ze zredukowanymi zakłóceniami, a zatem wprowadza użytkowników w błąd.

Poniżej znajdują się przykłady zasięgu funkcji wyostrzania. Tak jak i poprzednim razem, prezentujemy wycinki scenki w formacie JPEG, zrobionych w pełnej rozdzielczości.

Ricoh GR IV, ISO 100
wyostrzenie -4
wyostrzenie 0
wyostrzenie 4

Dla stopnia zerowego obraz już jest nieco przeostrzony, a dla minimalnego nieco miękki. Lepiej zatem będzie skorzystać z nastawy pośredniej, np. -2. Dodatnie uwydatnianie czyni obraz mało przyjemnym w odbiorze.

Balans bieli

Aparat umożliwia ustawianie balansu bieli przy użyciu następujących trybów:

• automatyczny,
• automatyczny z priorytetem ciepłych barw,
• automatyczny z priorytetem bieli,
• światło dzienne,
• cień,
• zachmurzenie,
• oświetlenie fluorescencyjne:
  • dzienne,
  • białe dzienne,
  • białe ciepłe,
  • białe zimne,
• żarówki,
• CTE,
• ręczne – tryb programowania według wzorca,
• K – wartość temperatury barwowej z zakresu 2500–10000K,
• niestandardowe (1, 2, 3).

Pomiary skuteczności balansu bieli wykonujemy na 24-polowej tablicy kolorów X-Rite. Następnie wyliczamy parametry dC (średnie odchylenie od właściwej barwy w przestrzeni L*a*b*, czyli wartość błędu, z jakim aparat ocenił barwę) oraz S (nasycenie barwy wyrażone w procentach). Poniżej w tabeli przedstawiamy wyniki dla wszystkich przetestowanych ustawień balansu bieli.

Jeśli chodzi o światło dzienne, automatyka poradziła sobie znakomicie w słońcu oraz przy pochmurnym niebie. Także odpowiednie wzorce dały dobre wyniki. W cieniu natomiast ustawienie „auto” spowodowało wystąpienie niebieskiej dominanty, która mocno ochładza kolorystykę. Z kolei przy żarówkach obserwujemy odwrotną sytuację i nawet nastawa „biel” nie pozwala pozbyć się ciepłego zafarbu. Wtedy najlepiej ustawić temperaturę barwową na wartość 3000K. W świetle LED-owym (5400K) korzystniejsze efekty uzyskamy dzięki automatyce.

W większości wypadków nasycenie nieznacznie przekracza wartość wzorcową. Rośnie ono jednak wyraźnie przy żarówkach dla wszystkich wariantów automatyki. Średnia odchyłka od idealnego nasycenia wyniosła niespełna 8%.

Szczegółowe wyniki naszych pomiarów prezentujemy poniżej.

Światło Balans bieli	Tablica kolorów	Przestrzeń kolorów Lab
Światło: Słońce Balans bieli: auto
Światło: Słońce Balans bieli: słoneczny dzień
Światło: pochmurny dzień Balans bieli: Auto
Światło: pochmurny dzień Balans bieli: chmury
Światło: Cień Balans bieli: Auto
Światło: Cień Balans bieli: Cień
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (AWB)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (AWB ciepłe)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (AWB biel)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: żarówka
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Temp. 3000K
Światło: 5400K Balans bieli: auto
Światło: 5400K Balans bieli: Temp. 5400K

Szum

Pomiar szumów wykonujemy na zdjęciach tablicy Kodak Q-14, korzystając z programu Imatest. Poniżej przedstawiamy wyniki dla plików JPEG:

Wzrost poziomu szumu przypomina wykładniczy, choć da się zauważyć drobne załamania. Co więcej, już od nastawy ISO 400 wartości szumu dla poszczególnych kanałów mają bardzo zbliżone wartości. To oznacza, że szum jest redukowany.

Poniżej przedstawiamy wycinki sceny testowej zarejestrowanej w formacie JPEG na najmniejszym możliwym do ustawienia wyostrzaniu.

By porównać uzyskane próbki z innymi aparatami, należy wybrać z rozwijanych list odpowiednie modele oraz zaznaczyć czułość, dla której mają być podane wyniki. W efekcie zostanie zaktualizowana poniższa tabelka nowymi wycinkami testowej scenki.

JPEG-i z GR IV są dość miękkie, choć wygląda na to, że X100VI jeszcze „wyprzedza” go w tej kategorii. Bez wątpienia najlepszym stopniem odwzorowania szczegółów może się pochwalić aparat Sony. Oczywiście, ma on nie tylko większy, pełnoklatkowy sensor, ale także zapewnia on znacznie wyższą rozdzielczość. Niemniej, biorąc pod uwagę połączenie 26-megapikselowej matrycy i niewymiennego obiektywu w Ricohu, poziom szczegółowości JPEG-ów jest całkiem dobry.

Jeśli chodzi o zachowanie na wyższych nastawach czułości, GR IV oferuje obraz dobrej jakości do ISO 1600-3200, podobnie zresztą jak Fujifilm X100VI. Kompakt Sony ma nad nimi przewagę, JPEG-i z RX1R III nie są bowiem tak mocno odszumione.