Panasonic Lumix S 100 mm f/2.8 Macro - test obiektywu
5. Aberacja chromatyczna i sferyczna
Aberracja chromatyczna
Upakowanie konstrukcji optycznej elementami wykonanymi ze szkła o niskiej dyspersji dało pozytywny efekt w przypadku korygowania aberracji chromatycznej. Podłużny wariant tej wady jest praktyczne niedostrzegalny, co jasno pokazują poniższe zdjęcia.
 |
Sprawdźmy jeszcze, jak wygląda korygowanie poprzecznej aberracji chromatycznej. Umożliwi to nam wykres zaprezentowany poniżej.
Praktycznie wszystkie uzyskane przez nas wyniki trzymają się w przedziale od 0.03 do 0.06%, czyli leżą na granicy poziomu bardzo małego i małego. Nie mamy więc tutaj żadnych zastrzeżeń. Warto jednak nadmienić, że znaczna większość testowanych przez nas obiektywów makro oferowała tutaj podobnie dobre wyniki. Co więcej, konkurencyjna Sigma potrafiła pokazywać jeszcze lepsze rezultaty na praktycznie stałym poziomie 0.02%.
| S1R II, 100 mm, RAW, f/2.8 | S1R II, 100 mm, RAW, f/11 |
|
|
Aberracja sferyczna
Pierwsze zdjęcia z niniejszego rozdziału nie pokazują efektu pływania ogniska. Efekty związane z aberracją sferyczną nie dają o sobie znać także na rozogniskowanych krążkach światła uzyskanych przed i za ogniskiem. W tym przypadku oba krążki mają ciemniejsze brzegi. Jeśli dodamy do tego dobrą rozdzielczość obrazu w centrum kadru już w okolicach maksymalnego otworu względnego, pozwoli nam to wyciągnąć wniosek, iż Panasonic S 100 mm f/2.8 Macro prawidłowo koryguje aberrację sferyczną.
| S1R II, 100 mm, f/2.8, przed | S1R II, 100 mm, f/2.8, za |
|
|
Optyczne.pl jest serwisem utrzymującym się dzięki wyświetlaniu reklam. Przychody z reklam pozwalają nam na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem serwerów, opłaceniem osób pracujących w redakcji, a także na zakup sprzętu komputerowego i wyposażenie studio, w którym prowadzimy testy.