Oczywiście to nie metal i plastik są najważniejszymi materiałami wykorzystywanymi w naszych obiektywach. Dlatego też wiele tysięcy metrów kwadratowych w fabryce zostało poświęconych obróbce i produkcji soczewek.

Szkło do Aizu dostarczane jest przez firmę Hoya. Niestety soczewki przed zamontowaniem ich do obiektywów wymagają sporo obróbki. Od producenta przychodzą one w postaci matowych, niewykończonych elementów, które potrzebują szlifowania i polerowania.

----- R E K L A M A -----

Proces ten odbywa się w trzech etapach. Pierwszym z nich jest szlifowanie, które nadaje soczewce pożądany kształt. Choć już kształt ten jest wstępnie nadany przez producenta szkła, to jednak konieczne jest bardziej precyzyjne doszlifowanie krzywizny.

Potem na jednej z dziesiątek maszyn rozpoczyna się proces polerowania. Przebiega on w dwóch etapach z wykorzystaniem różnej gradacji. Po drugim polerowaniu soczewka w końcu przypomina to, co widzimy w naszych obiektywach, jednak to jeszcze nie koniec obróbki.

W dalszej kolejności przeprowadzane jest tzw. centrowanie (od angielskiego centering). Wyszlifowana i wypolerowana soczewka nie ma bowiem jeszcze idealnie okrągłego kształtu. Zatem należy ją umieścić w tokarce, która tak wyszlifuje rant, aby uzyskać idealne koło, co pozwoli szklany element precyzyjnie umieścić w tubusie obiektywu.

W fabryce zdecydowano się wydzielić sekcje, w których odbywa się produkcja soczewek specjalnych. W jednej z nich umieszczono specjalistyczne maszyny nadające elementom optycznym nietypowe kształty.

W innym pomieszczeniu produkowane są formowane na gorąco soczewki asferyczne. Choć są to elementy, które pozwalają dość łatwo wyeliminować w obiektywie liczne aberracje bez zbytniego komplikowania jego konstrukcji wewnętrznej, to niestety ich produkcja okazuje się dość droga. Wyprodukowanie tego typu soczewki wymaga podgrzania szkła do temperatury 600 stopni i umieszczenia go w prasie, która nada mu odpowiedni kształt. Proces ten nie tylko wymaga zastosowania drogich, specjalistycznych maszyn, ale też jest bardzo czasochłonny. Produkcja jednej soczewki potrafi zająć nawet 2 godziny.

Z tego też powodu bardzo często zamiast formowanych na gorąco używa się hybrydowych soczewek asferycznych. Ich produkcja jest znacznie prostsza i co za tym idzie tańsza, polega bowiem na stworzeniu soczewki poprzez sklejenie dwóch odrębnych elementów – szklanego i plastikowego z powierzchnią asferyczną.

Na koniec pozostaje już tylko nałożenie powłok antyodbiciowych. Wszystkie soczewki trafiają więc do działu, w którym cały personel stanowią panie. Bowiem damskie oko dużo lepiej od męskiego jest w stanie wypatrzeć wszelkie skazy i niejednorodności na soczewkach. Gdy nie ma zastrzeżeń co do jakości wykonania elementu, jest on układany na specjalnym stelażu, który następnie trafia do specjalistycznej maszyny odpowiedzialnej za nałożenie kilkunastu powłok z każdej strony soczewki.