Sigma C 35 mm f/2 DG DN - test obiektywu
4. Rozdzielczość obrazu
Zobaczmy, jak na tym tle wyglądają osiągi obiektywu Sigma C 35 mm f/2 DG DN Macro. Wyniki, jakie uzyskał on w centrum kadru oraz na brzegach matryc APS-C i pełnej klatki, są zaprezentowane poniżej.
![Sigma C 35 mm f/2 DG DN - Rozdzielczość obrazu Sigma C 35 mm f/2 DG DN - Rozdzielczość obrazu](upload2/253498_roz.png)
W centrum kadru Sigma prezentuje się świetnie. Już na maksymalnym otworze względnym mamy wynik wynoszący prawie 55 lpmm, co gwarantuje obrazy o dobrej ostrości. Potem rozdzielczość szybko poprawia się wraz z przymykaniem przysłony, by na f/4.0 dojść do rewelacyjnego poziomu 77.3 lpmm.
W przypadku obiektywów szerokokątnych przeznaczonych do bezlusterkowców często zdarza się sytuacja, w której brzeg kadru wypada słabo odstając mocno od tego, co widzimy w centrum. U Sigmy nie mamy takiej sytuacji. Na brzegu matrycy APS-C maksymalne wyniki docierają do bardzo dobrego poziomu prawie 66 lpmm, a na brzegu pełnej klatki jesteśmy w stanie osiągnąć rezultaty w okolicach 55–56 lpmm.
Bardzo ciekawe jest jednak to, co dzieje się na maksymalnym otworze względnym. Przebieg krzywizny pola jest tam dość skomplikowany, przez co wynik na brzegu APS-C jest trochę gorszy niż na brzegu pełnej klatki. W obu przypadkach mamy jednak rezultaty wyraźnie powyżej poziomu przyzwoitości, więc nie możemy na nic narzekać. Tym bardziej, że już na f/2.8 sytuacja wraca do normalności i brzeg APS-C jest tam ostrzejszy.
Interesującym eksperymentem może być porównanie osiągów w centrum Sigmy do jej konkurentów, czyli Zeissa Batisa 40 mm f/2 CE oraz Sony FE 35 mm f/1.8. Odpowiedni wykres znajduje się poniżej.
![Sigma C 35 mm f/2 DG DN - Rozdzielczość obrazu Sigma C 35 mm f/2 DG DN - Rozdzielczość obrazu](upload2/253562_rozpor.png)
Widać wyraźnie, że w okolicach maksymalnego otworu względnego to Sigma może wykazać się najlepszą jakością obrazu. Na przysłonie f/2.8 wszystkie trzy obiektywy prezentują poziom wręcz identyczny, a na f/4.0 Sigma i Zeiss uciekają troszkę Sony i to pomimo tego, że są ciemniejsze. Widać więc wyraźnie, ze z tej trójki obiektywów Sigma prezentuje się najlepiej.
Na końcu tego rozdziału tradycyjnie przedstawiamy wycinki zdjęć naszej tablicy do pomiarów rozdzielczości pobrane z plików JPEG, zapisywanych równolegle z RAW-ami użytymi do powyższej analizy.
A7R III, JPEG, 35 mm, f/2.0 |
![]() |
A7R III, JPEG, 35 mm, f/4.0 |
![]() |