Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Test obiektywu

Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - test obiektywu

9 stycznia 2017

5. Aberracja chromatyczna i sferyczna

Aberracja chromatyczna

Dobre światło bardzo często jest przyczyną problemów z podłużną aberracją chromatyczną. Olympus 1.2/25 ustrzegł się tutaj wpadki i wada ta jest ledwie zauważalna. O tym aspekcie możemy więc wypowiadać się w samych superlatywach.

Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - Aberracja chromatyczna i sferyczna

- - - - - - - - - - - - - - - - - - R E K L A M A - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Trochę inna sytuacja panuje w przypadku poprzecznej aberracji chromatycznej. Wszystko wyjaśnia poniższy wykres.

Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - Aberracja chromatyczna i sferyczna


W okolicach maksymalnego otworu względnego wada ta sięga 0.14–0.15%, a więc wkracza na poziom uznawany przez nas za duży. Na szczęście już od f/2.0 możemy mówić o wynikach średnich, a po mocniejszym przymknięciu nawet o granicy poziomu średniego i małego. Niestety wyniki te nie wyglądają dobrze na tle konkurentów. Maksymalny wynik Panaleiki 1.4/25 przekraczał nieznacznie 0.08%, a w przypadku Voigtlandera 0.95/25 sytuacja była jeszcze lepsza, bo aberracja nigdzie nie przekraczała wartości 0.05%.

Olympus E-PL1, RAW, f/1.2 Olympus E-PL1, RAW, f/5.6
Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - Aberracja chromatyczna i sferyczna Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - Aberracja chromatyczna i sferyczna


Aberracja sferyczna

Aberracja sferyczna daje się we znaki testowanemu obiektywowi, co jednoznacznie pokazuje wygląd rozogniskowanych krążków świetlnych. Mamy tutaj wręcz klasyczny przypadek. Krążek przed ogniskiem ma rozmyte brzegi o jasności, która spada wraz z oddalaniem się od centrum. Krążek za ogniskiem ma za to jasną obwódkę na brzegu.

Omawiana wada trochę mniej akcentuje swoją obecność przez „pływanie” ogniska, ale też daje się zauważyć w ten sposób, szczególnie jeśli porównamy obrazy uzyskane na f/1.2 i na przysłonach z zakresu f/2.0–2.8.

Olympus E-M5 II, f/1.2, przed Olympus E-M5 II, f/1.2, za
Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - Aberracja chromatyczna i sferyczna Olympus M.Zuiko Digital ED 25 mm f/1.2 PRO - Aberracja chromatyczna i sferyczna