Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Partnerzy






Test obiektywu

Olympus M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO - test obiektywu

20 lutego 2018

4. Rozdzielczość obrazu

Przez wiele lat optykę systemu Mikro 4/3 testowaliśmy w oparciu o aparat Olympus E-PL1. Ponieważ przyszedł czas na zmiany, od pewnego czasu równolegle prowadziliśmy testy także przy pomocy aparatu Olympus OM-D E-M5 Mark II. Dzięki temu mogliśmy dowiedzieć się, że wyniki uzyskiwane przez matryce obu korpusów różni około 5–7 lpmm na korzyść tej nowszej i zawierającej więcej pikseli. Przy czym różnica ta jest możliwa do uzyskania w szerokich okolicach maksymalnego otworu względnego i zmniejsza się dla przysłon mocno ograniczonych przez dyfrakcję.

Na początku ustaliliśmy, że w przypadku OM-D E-M5 Mark II najlepsze obiektywy stałoogniskowe mogą osiągać poziom 80–85 lpmm, a poziom przyzwoitości ustalony jest w okolicach 47–49 lpmm. Wyraźnie pisaliśmy, że wraz z rozwojem bazy testów opartych o nowy korpus, wyniki te mogą nieznacznie się zmienić i ostatni rekord rozdzielczości zanotowany przez obiektyw Panasonic Leica DG Elmarit 200 mm f/2.8 POWER O.I.S., który uzyskał maksymalne rezultaty na poziomie przekraczającym 91 lpmm, wydaje się uzasadniać ten ruch. Obecnie bardziej uzasadnione jest więc napisanie o poziomie przyzwoitości w granicach 48–50 lpmm oraz o tym, że najlepsze stałki powinny osiągać rezultaty na poziomie około 85 lpmm i wyższym.

Zobaczmy więc, jak na tym tle prezentują się wyniki Olympusa M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO. Poniższy wykres pokazuje jego zachowanie w centrum i na brzegu kadru.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - R E K L A M A - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Olympus M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO - Rozdzielczość obrazu


Jeśli chodzi o rekordy rozdzielczości, największe szanse na ich bicie mają obiektywy bardzo jasne, bo mają dużo miejsca na efektywne ograniczanie wad optycznych poprzez przymykanie przysłony. Przymknięcie jej nawet o 3 EV powoduje, że większość wad znika, a nadal jesteśmy daleko od mocnych ograniczeń spowodowanych dyfrakcją. Co więcej, duże szanse na bicie owych rekordów mają obiektywy o kątach widzenia małych kilkudziesięciu stopni. Nie wymagają one stosowania dużych soczewek o sporych krzywiznach, jak obiektywy szerokokątne, albo wielkich elementów optycznych jak długie teleobiektywy o dużej jasności. W efekcie są relatywnie proste do wykonania i skorygowania.

Olympus M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO wydaje się więc mieć wszystkie argumenty ku temu, aby te rekordy pobić. I faktycznie robi to z ogromną łatwością. Zaczyna się dość spokojnie, bo na maksymalnym otworze względnym MTF-y sięgają poziomu 62 lpmm. Trudno mieć tutaj zastrzeżenia, bo jesteśmy wyraźnie powyżej poziomu przyzwoitości i jednocześnie są to osiągi wyraźnie lepsze niż u Olympusa 1.2/25. Wraz z przymykaniem przysłony rozdzielczość szybko jednak rośnie i na przysłonach f/2.0, f/2.8 i f/4.0 notujemy genialne rezultaty odpowiednio 93.1, 96.3 i 92.0 lpmm. Każdy z nich byłby nowym rekordem rozdzielczości!

Trudno mieć jakiekolwiek zastrzeżenia do rozdzielczości na brzegu kadru. Nawet na przysłonie f/1.2 notujemy wynik 49 lpmm, a więc pozwalający jakość obrazu uznać za przyzwoitą. Lekkie przymknięcie przysłony do f/1.4 podnosi MTF-y do ponad 53 lpmm, a maksymalne osiągi notowane na f/4.0 są świetne, bo przekraczają 80 lpmm.

Podsumowując, w kwestii rozdzielczości Olympus M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO robi dokładnie to, czego oczekujemy od wysokiej klasy, jasnego teleobiektywu. Mamy genialne zachowanie zarówno w centrum kadru jak i na jego brzegu, a jednocześnie rekordy rozdzielczości pobite z dużą nadwyżką.

Na końcu tego rozdziału tradycyjnie przedstawiamy wycinki zdjęć naszej tablicy do pomiarów rozdzielczości pobrane z plików JPEG, zapisywanych równolegle z RAW-ami użytymi do powyższej analizy.

Olympus E-M5 II, JPEG, f/1.2
Olympus M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO - Rozdzielczość obrazu
Olympus E-M5 II, JPEG, f/2.8
Olympus M.Zuiko Digital ED 45 mm f/1.2 PRO - Rozdzielczość obrazu