• Duży (L) – 11648×8736 pix (102 MPix),
• Średni (M) – 8256×6192 pix (51 MPix),
• Mały (S) – 4000×3000 pix (12 MPix).

• 9056×6792 pix (61.5 M) dla ekwiwalentu 36 mm (zoom x1.3),
• 6448×4840 pix (31.2 M) dla ekwiwalentu 50 mm (zoom x1.8),
• 5120×3840 pix (19.7 M) dla ekwiwalentu 63 mm (zoom x2.3).

• jasne oraz ciemne tony – w zakresie od −2 do +4 z krokiem jednostkowym,
• kolor, wyostrzanie, poziom redukcji szumu – w zakresie od −4 do +4 z krokiem jednostkowym.

Zaprezentujemy teraz przykłady funkcji odszumiania. Aparat pozwala na wybór jednego z aż 9 stopni intensywności jego działania – od −4 do +4. W tabeli poniżej prezentujemy wycinki w skali 1:1 zdjęć scenki w formacie JPEG, zrobionych w pełnej rozdzielczości i zapisywanych przy zastosowaniu nastaw skrajnych oraz środkowej (zero) odszumiania dla czułości ISO 6400 i 12800.

ISO 6400
Odszumianie −4
Odszumianie 0
Odszumianie +4
ISO 12800
Odszumianie −4
Odszumianie 0
Odszumianie +4

Przy zerowym stopniu odszumiania obraz prezentuje się w miarę korzystnie, choć jest już dość istotnie „wygładzony” – wraz z szumem zredukowana została części detali. Maksymalna nastawa spowodowała natomiast, że wycinki prezentują się sztucznie i przypominają przysłowiową akwarelę.

Wyostrzanie ma identyczną skalę jak redukcja szumu – od −4 do +4. Podobnie jak powyżej, prezentujemy wycinki scenki w formacie JPEG, zrobionych w pełnej rozdzielczości.

Ostrość −4
Ostrość 0
Ostrość +4

Przy nastawie zerowej, obraz wydaje się już nieco za mocno uwydatniony, dlatego polecamy stosować niższe stopnie, np. -2. Maksymalny poziom wyostrza zdjęcia tak mocno, że efekt jest zdecydowanie niekorzystny.

Balans bieli

Fujifilm GFX100RF umożliwia ustawianie balansu bieli przy użyciu następujących trybów:

• Auto:
  • standardowy,
  • z priorytetem bieli,
  • z priorytetem otoczenia,
• Światło dzienne,
• Pochmurnie,
• Świetlówka (3 nastawy),
• Światło żarowe,
• Pod wodą,
• Niestandardowe (3 banki),
• Temperatura koloru (od 2500 K do 10000 K).

Pomiary skuteczności balansu bieli wykonujemy na 24-polowej tablicy kolorów X-Rite. Następnie wyliczamy parametry dC (średnie odchylenie od właściwej barwy w przestrzeni L*a*b*, czyli wartość błędu, z jakim aparat ocenił barwę) oraz S (nasycenie barwy wyrażone w procentach). Poniżej w tabeli przedstawiamy wyniki dla wszystkich przetestowanych ustawień balansu bieli.

Fotografowanie przy słonecznej pogodzie oraz świetle LED-owym (5400K) zaowocowało niskimi błędami kolorów, co oczywiście cieszy. Przy zachmurzonym niebie automatyka spisała się przeciętnie, natomiast wzorzec wypadł naprawdę świetnie, notując najniższy błąd dC w teście. Automatyka w cieniu zapewniła zdecydowanie zimną tonację, zupełnie odwrotnie niż przy żarówkach. Gdy jednak włączyliśmy opcję „priorytet bieli”, pomarańczowy zafarb światła 3000K został znacząco zredukowany. Wyniki dla wzorca „żarówki” oraz temperatury ustawionej na 3000K stoją na dobrym poziomie.

Jeśli chodzi o nasycenie, przekracza ono zawsze wartość wzorcową. Najwyższą osiąga dla automatyki (z opcją „priorytet otoczenia”) przy żarówkach. Średnia odchyłka od idealnego nasycenia przekroczyła 16%.

Szczegółowe wyniki naszych pomiarów prezentujemy poniżej.

Światło Balans bieli	Tablica kolorów	Przestrzeń kolorów Lab
Światło: Słońce Balans bieli: auto
Światło: Słońce Balans bieli: słoneczny dzień
Światło: pochmurny dzień Balans bieli: Auto
Światło: pochmurny dzień Balans bieli: chmury
Światło: Cień Balans bieli: Auto
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (AWB)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (AWBw)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Auto (AWBa)
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: żarówka
Światło: żarówki (3000K) Balans bieli: Temp. 3000K
Światło: 5400K Balans bieli: auto
Światło: 5400K Balans bieli: Temp. 5400K

Szum

Pomiar szumów wykonujemy na zdjęciach tablicy Kodak Q-14, korzystając z programu Imatest. Poniżej przedstawiamy wyniki dla plików JPEG:

Kształt wykresu przypomina z grubsza wykładniczy (przynajmniej do ISO 12800), nie widać bowiem większych załamań. Z pewnością jednak JPEG-i są odszumiane, co widać także po bardzo zbliżonych wartościach składowych R, G, B i Y, szczególnie dla ISO 6400 i wyższych. Poza tym nawet dla maksymalnej nastawy (ISO 102400) poziom szumu nie przekracza 10%.

Poniżej przedstawiamy wycinki sceny testowej zarejestrowanej w formacie JPEG na najmniejszym możliwym do ustawienia wyostrzaniu.

⁣By porównać uzyskane próbki z innymi aparatami, należy wybrać z rozwijanych list odpowiednie modele oraz zaznaczyć czułość, dla której mają być podane wyniki. W efekcie poniższa tabelka zostanie zaktualizowana nowymi wycinkami scenki testowej.

Detaliczność zdjęć z GFX100RF jest całkiem imponująca. A przecież konkurencja jest nie byle jaka, skoro zarówno Q3, jak i RX1R III mają sensory o rozdzielczości 60 megapikseli. Dobre obrazowanie utrzymuje się do czułości ISO 3200, choć wpływ szumu nadal pozostaje umiarkowany. Jakość pogarsza się dla ISO 6400, przy czym tę nastawę nadal można traktować jako użyteczną w pewnych sytuacjach.

Naszym zdaniem GFX100RF radzi sobie lepiej od wybranych rywali i to zarówno w kategorii odwzorowania detali, jak i stopnia zaszumienia obrazu.