Autofokus

Autofokus Siriui 1.4/85 pracuje całkowicie bezgłośnie i z rozsądną prędkością. Przebieg całego zakresu odległości i potwierdzenie ostrości zajmuje 0.6-0.7 sekundy i odbywa się płynnie, bez żadnych wahnięć, oscylacji czy przestojów. Ten czas da się odrobinę skrócić, gdy przełączymy tryb pracy autofokusa z AF-S na AF-C.

Miłym zaskoczeniem była także celność mechanizmu. Nie była może ona tak idealna jak w przypadku obiektywów firmowych, ale przy pracy nie czuło się dyskomfortu, a obiektyw notował śladową liczbę ewidentnych pudeł.

Jeśli chodzi o tendencję do ustawiania ostrości przed lub za właściwym obiektem, nie zauważyliśmy jej na żadnym korpusie użytym w teście.

A7R IIIa, f/1.4

A7R V, f/1.4

Oddychanie

Testy oddychania obiektywu, czyli zmiany zawartości filmowanego kadru przy przeostrzaniu, przeprowadzamy przeostrzając manualnie przy domkniętej przysłonie od nieskończoności do minimalnej odległości ogniskowania i sprawdzając, na ile zmieniło się wskutek tego procesu pole widzenia obiektywu.

Zmianę kadru w zakresie od 0 do 5% uważamy za małą. Między 5 a 10% mówimy o poziomie średnim. Zazwyczaj są to też maksymalne wartości, z jakimi są w stanie poradzić sobie algorytmy kompensacji oddychania obecne w niektórych korpusach. Między 10 a 15% będziemy mówić o poziomie dużym, a powyżej 15% o bardzo dużym.

Tak prezentuje się nagranie testowe dla omawianego instrumentu:

W oparciu o powyższe nagranie, porównując stopklatki przed i po przeostrzeniu, możemy oszacować, że oddychanie testowanego obiektywu wynosi około 10% w środku kadru i 13% na jego brzegu. Wynika to ze zmieniającej się wraz z przesuwaniem punktu ostrości dystorsji. Obie te wartości nominalnie uznajemy za duży poziom oddychania, nie możemy zatem pochwalić inżynierów firmy Sirui za należyte zajęcie się tą wadą.