Sirui Aurora 85 mm f/1.4 - test obiektywu
6. Aberracja chromatyczna i sferyczna
Aberracja chromatyczna
Podłużna aberracja chromatyczna nie powinna sprawić nam żadnych poważnych problemów. Poniższe zdjęcia wyraźnie pokazują, że wada ta jest trzymana na wodzy i naprawdę niewielkie zabawienia obrazów pozaogniskowych dają się zauważyć tylko w okolicach maksymalnego otworu względnego.
 |
Sprawdźmy teraz, jak wygląda sprawa korygowania poprzecznej aberracji chromatycznej. Jej przebieg w zależności od użytego detektora i wartości przysłony jest zaprezentowany poniżej.
Tutaj też zachowanie zasługuje na pochwałę. Na brzegu matrycy APS-C/DX wyniki są małe, natomiast na brzegu pełnej klatki są jeszcze niższe, bo leżą na granicy poziomów bardzo małego i małego. W tej kategorii Viltrox 1.4/85 wypadał bardzo podobnie, natomiast jeszcze lepiej prezentował się instrument autorstwa firmy Meike.
| A7R IIIa, RAW, f/1.4 | A7R IIIa, RAW, f/8.0 |
|
|
Aberracja sferyczna
Na pierwszych zdjęciach z niniejszego rozdziału daje się dojrzeć lekkie pływanie ogniska. Wraz z przymykaniem przysłony głębia ostrości przesuwa się nieznacznie w kierunku większych odległości.
Problemy z aberracją sferyczną są także widoczne w wyglądzie rozogniskowanych krążków światła uzyskanych przed i za ogniskiem. Pierwszy z krążków pokazuje miękkie brzegi, a drugi jaśniejszą obwódkę.
Z drugiej strony, rozdzielczość obrazu w przedziale przysłon od f/1.4 do f/2.8 jest bardzo dobra i nie widać tam charakterystycznego zamglenia, którego obecność jest związana ze źle skorygowaną aberracją sferyczną. To pozwala nam sądzić, że, w ogólności, omawiana wada nie może być bardzo duża, choć trudno też mówić o jej wzorowej korekcie.
| A7R V, f/1.4, przed | A7R V, f/1.4, za |
|
|
Optyczne.pl jest serwisem utrzymującym się dzięki wyświetlaniu reklam. Przychody z reklam pozwalają nam na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem serwerów, opłaceniem osób pracujących w redakcji, a także na zakup sprzętu komputerowego i wyposażenie studio, w którym prowadzimy testy.