Główne cechy aparatu Sony RX1R III:

• pełnoklatkowa matryca EXMOR R - BSI CMOS o efektywnej liczbie 60 milionów pikseli,
• jasny obiektyw o ogniskowej 35 mm i światłosile f/2,
• zakres czułości ISO 100–32000 rozszerzalny o dodatkowe czułości do zakresu ISO 50–102400,
• procesor obrazu BIONZ XR,
• hybrydowy (z detekcją fazy i kontrastu), 693-polowy autofokus,
• centralna migawka,
• pierścienie ostrości, przysłony i zakresu ostrzenia,
• stopka ISO Multi Interface,
• wizjer elektroniczny OLED o rozdzielczości 2.36 mln punktów i powiększeniu 0.7x,
• ekran o wielkości 3” i rozdzielczości 2.36 mln punktów,
• komunikacja WiFi i Bluetooth.

Obiektyw

Aparat został wyposażony w ten sam co u poprzednika stałoogniskowy obiektyw Zeiss Sonnar T* 35 mm f/2. Obiektyw składa się z 8 elementów ułożonych w 7 grupach (3 elementy asferyczne, w tym soczewki Advanced Aspherical) oraz 9-listkowej przysłony kołowej, zapewniającej okrągły otwór niezależnie od nastawy z zakresu f/2–f/22.

Aparat RX1R III oferuje cyfrowe powiększenia obrazu w postaci funkcji Step Crop Shooting. Polega ona na przycinaniu obrazu tak, by efektywny kąt widzenia odpowiadał obiektywom 50 oraz 70 mm. Kadrowanie następuje wyłącznie w stosunku do obrazów JPEG lub HEIF, w przypadku RAW-ów rejestrowany jest pełny kąt widzenia wraz z informacją o zastosowanym „zoom-ie”.

Zoom cyfrowy 1.4x (ekwiwalent ogniskowej 50 mm)

Zoom cyfrowy 2x (ekwiwalent ogniskowej 70 mm)

Aparat RX1R III posiada limiter odległości ostrzenia – przełącznik na obiektywie wybierający zakres nastaw 0.2–0.35 m lub 0.3 m do nieskończoności. Wybranie pierwszego zakresu pozwala fotografować różne obiekty w skali odwzorowania równej maksymalnie 1:3.7. Trudno taką wartość traktować jako pełnoprawne makro, ale okazjonalnie można fotografować niewielkie zbliżenia.

Poniżej prezentujemy przykładowe zdjęcie wykonane w trybie bliskiego ogniskowania dla największego możliwego przybliżenia.

Elementy sterowania

Przednia ścianka to miejsce zajmowane przede wszystkim przez obiektyw. Na nim producent udostępnił trzy pierścienie (w kolejności od przedniej soczewki):

• nastawy ostrości,
• przełączania zakresu ostrości,
• przysłony.

Pierścień ostrości i przysłony to tylko serwomechanizmy. Ten drugi spełnia swoją rolę tylko w trybie A oraz M – w pozostałych zmiana jego pozycji nie wpływa na pracę aparatu.

Na przedniej ściance oprócz obiektywu znajdziemy też diodę, która odpowiada za sygnalizację pracy samowyzwalacza oraz oświetlenie wspomagające pracę algorytmów AF. W RX1R II mieliśmy jeszcze przełącznik wyboru trybu ustawiania ostrości w prawym dolnym rogu przedniego panelu, ale w najnowszym modelu zrezygnowano z niego.

Spójrzmy teraz na górny panel aparatu:

Po prawej stronie gorącej stopki Multi Interface umieszczono pokrętło trybów pracy aparatu. Idąc dalej w prawo, mamy włącznik zasilania z przyciskiem migawki pośrodku. Ten ostatni wyposażono w klasyczny, gwintowany port mechanicznego wężyka spustowego. Obok mamy jeszcze kółko korekty ekspozycji oraz programowalny przycisk C1. Przejdźmy teraz do tylnej ścianki aparatu:

Przy prawym górnym rogu ekranu umieszczono guzik MENU uruchamiający menu główne, a nieco powyżej – górne pokrętło nastawcze. Pod nimi leży przycisk AF-ON, który w trybie odtwarzania odpowiada za przybliżanie zdjęć oraz Fn, uruchamiający podręczne menu i odpowiadający za wysyłanie zdjęć do smartfona w trybie odtwarzania. Poniżej znajdziemy wybierak wielokierunkowy. Prawy przycisk odpowiada za regulację czułości ISO, a górny (DISP) przełącza widok zarówno w trybie fotografowania, jak i odtwarzania. Lewy oraz dolny nie mają predefiniowanych funkcji w trybie live view. Wstępną funkcją przycisku środkowego jest zmiana obszaru AF. Na samym dole znajdziemy tradycyjnie dwa guziki: pierwszy odpowiada za przejście do trybu odtwarzania zdjęć, drugi z kolei, programowalny C3, w trybie odtwarzania służy do usuwania fotografii.

Ostatni przycisk na tylnej ściance, programowalny C2, znajduje się na zewnętrznej stronie wypustki pod kciuk.

Na lewym boku aparatu znajdziemy jeszcze niewielkie pokrętło regulacji dioptrii wizjera.

Aparat ma całkiem rozbudowane opcje mapowania przycisków, co można zobaczyć na poniższym filmie.

Lokalizacja gwintu statywowego na spodzie korpusu uniemożliwia dostęp do komory baterii i karty pamięci, po przykręceniu praktycznie dowolnej płytki statywowej.

Zasilanie i złącza

Aparat zasilany jest znanym ze starszych bezlusterkowców Sony Alpha akumulatorem litowo-jonowym o oznaczeniu NP-FW50 i parametrach 7.2 V oraz 1020 mAh. Według producenta wystarcza on na wykonanie 300 i 270 zdjęć, przy kadrowaniu odpowiednio przez wizjer i ekran. Podczas testów uzyskiwaliśmy wartości z zakresu 220-250 zdjęć, co jest niezbyt imponującym wynikiem.

Gniazdo baterii jest zabezpieczone przed przypadkową próbą włożenia akumulatora w niewłaściwy sposób. Aparat ładujemy przez port USB. W zestawie nie znajdziemy niestety ładowarki.

W komorze baterii jest też miejsce na zainstalowanie karty pamięci standardu Secure Digital (SD, SDHC i SDXC). Obok gniazda producent umieścił dodatkową diodę sygnalizującą dostęp do karty. Informuje nas ona o trwającym procesie zapisu danych. Miejsce zainstalowania tej diody jest dość specyficzne, w normalnych warunkach użytkowania nie jest ona widoczna.

• wejście mikrofonowe (mini-jack 3.5 mm),
• złącze USB-C,
• wyjście HDMI (wtyk mikro HDMI typu D).

Wyświetlacz

W aparacie wykorzystano stały, 3-calowy wyświetlacz TFT LCD o wysokiej rozdzielczości 2.36 mln punktów. Zabrakło niestety możliwości odchylania, która dostępna była u poprzednika.

Jakość i szczegółowość wyświetlanego obrazu stoją na bardzo dobrym poziomie. Brakuje natomiast warstwy antyrefleksyjnej, bowiem łatwo dostrzec odbicia otoczenia. To najbardziej przeszkadza przy słonecznej pogodzie i praktycznie zmusza nas do zwiększenia jasności ekranu. Tę możemy regulować w 5-stopniowej skali, dodatkowo mamy też opcję „Słoneczny dzień”, która powoduje maksymalne rozjaśnienie wyświetlacza.

Warto pochwalić dotykowy interfejs, bowiem pozwala on na obsługę menu zarówno głównego, jak i podręcznego, trybu odtwarzania, czy przesuwanie pola AF podczas korzystania z celownika.

Wizjer

Aparat jest wyposażony w stały (a nie wysuwany jak u poprzednika) wizjer elektroniczny, wykonany w technologii OLED, o takiej samej jak w RX1R II rozdzielczości 2.36 miliona punktów. Zmniejszono niestety powiększenie celownika, z 0.74x do 0.7x. Punkt oczny znajduje się w odległości 22 mm od przedniej soczewki wizjera, a korekcja dioptrii jest możliwa w zakresie od −4 do +3.

Zastosowany celownik daje całkiem dobrą jakość wyświetlanego obrazu. Ze względu na przeciętne powiększenie, użytkownikom tego aparatu nie powinna zbytnio przeszkadzać niezbyt wygórowana rozdzielczość. Wprawdzie wystarcza ona do w miarę wygodnego kadrowania, ale pozostawia pewien niedosyt. Nie jest to bowiem poziom, jaki oferują konkurenci w postaci Fujifilm GFX100RF, czy Leiki Q3. Przypuszczamy, że wybór układu o takich parametrach był podyktowany zachowaniem kompaktowości aparatu, a to jednak odbiło się trochę na funkcjonalności wizjera.

Na pewno warto pochwalić dołączoną muszlę oczną. Dość skutecznie ogranicza ona wpadające bokiem światło i daje się bez trudu zdemontować.