Przetwarzanie danych osobowych

Nasza witryna korzysta z plików cookies

Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.

Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.

Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.

Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.

Optyczne.pl

Partnerzy








Test obiektywu

Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - test obiektywu

5 listopada 2021

5. Aberracja chromatyczna i sferyczna

Aberracja chromatyczna

Jak na obiektyw stałoogniskowy o świetle f/2.8, mamy tutaj sporo, bo aż pięć, elementów wykonanych ze szkła niskodyspersyjnego. Mimo tego podłużna aberracja chromatyczna nie została skorygowana do zera. Na maksymalnym otworze względnym widzimy, że obszar przez ogniskiem ma lekki zafarb czerwieni, natomiast za ogniskiem zieleni. Efekt ten zmniejsza się znacząco po przymknięciu przysłony do wartości f/4.0, ale nawet wtedy nie jest zlikwidowany całkowicie.

Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - Aberracja chromatyczna i sferyczna

Zobaczmy teraz, jak wygląda korygowanie poprzecznej aberracji chromatycznej. Odpowiedni wykres widzimy poniżej.
----- R E K L A M A -----

Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - Aberracja chromatyczna i sferyczna


Wada ta dość szybko rośnie wraz z przymykaniem przysłony. Na szczęście, w przypadku tego obiektywu najczęściej używanymi otworami będą f/2.8 i f/4.0, a tam właśnie aberracja trzyma się praktycznie zerowego poziomu 0.02–0.03%. Co więcej, nawet przymknięcie przysłony do f/8.0 gwarantuje nam aberrację na małym poziomie. Wyniki, które uznajemy za średnie pojawiają się dopiero od f/11 i to tylko na brzegu matrycy APS-C.

A7R III, RAW, FF, f/2.8 A7R III, RAW, FF, f/22.0
Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - Aberracja chromatyczna i sferyczna Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - Aberracja chromatyczna i sferyczna

Aberracja sferyczna

Pierwsze zdjęcia w niniejszym rozdziale pokazują lekki efekt „pływania” ogniska. Widać tam, że po przymknięciu przysłony głębia ostrości przesunęła się trochę w kierunku większych odległości. Problemy z korygowaniem aberracji sferycznej ujawniają się także w przypadku rozogniskowanych krążków światła. Ten uzyskany przed ogniskiem pokazuje ciemniejszy brzeg, a ten za ogniskiem wyraźną, jasną obwódkę.

Oba omówione efekty jednoznacznie wskazują na to, że Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN nie poradziła sobie z idealnym skorygowaniem aberracji sferycznej.

A7R III, f/2.8, przed A7R III, f/2.8, za
Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - Aberracja chromatyczna i sferyczna Sigma C 90 mm f/2.8 DG DN - Aberracja chromatyczna i sferyczna