Aberracja chromatyczna

Viltrox AF 56 mm f/1.7 Air został wręcz naszpikowany soczewkami wykonanymi ze szkła o niskiej dyspersji i o wysokim współczynniku załamania światła, więc nie spodziewaliśmy się tutaj żadnych problemów z podłużną aberracją chromatyczną. I faktycznie one nie wystąpiły, co jasno pokazują poniższe zdjęcia.

Jednocześnie znów warto tutaj podkreślić, że przy cenie w okolicach 750 złotych, Viltrox jest w stanie oferować stosunkowo skomplikowaną optykę bogatą w elementy specjalne i to od razu daje pozytywne efekty w korygowaniu takich wad jak choćby oba rodzaje aberracji chromatycznej.

Tutaj też uzyskane wyniki mogą tylko zachwycać. Niezależnie od użytego otworu względnego, wszędzie mamy mniej więcej stały poziom trzymający się znikomych wartości 0.01-0.02%. Nie ma więc najmniejszych szans, żeby ten typ aberracji chromatycznej przeszkadzał nam na wykonanych Viltroksem zdjęciach.

Fujifilm X-T2, RAW, f/2.8	Fujifilm X-T2, RAW, f/11.0

Aberracja sferyczna

Na pierwszych zdjęciach z tego rozdziału widać delikatne pływanie ogniska. Podczas przymykania przysłony głębia ostrości nieznacznie przesuwa się w kierunku większych odległości.

Podobnej skali efekty widać w rozogniskowanych krążkach światła uzyskanych przed i za ogniskiem. Wpływ niewielkiej aberracji sferycznej daje się zauważyć tutaj w postaci nieznacznie miękkiego brzegu w pierwszym krążku i delikatnie jaśniejszej obwódki w drugim.

Widać więc, że producent testowanego Viltroksa nie skorygował aberracji sferycznej idealnie i pozostawił ją na umiarkowanym poziomie. Być może zrobiono to nawet specjalnie, bo w przypadku teleobiektywów portretowych ten manewr często pozwala uzyskać lepszy wygląd nieostrości. Omawiana tutaj wada ta na pewno nie może być jednak duża, bo opisywane przed chwilą efekty są niewielkie, a jednocześnie obiektyw już od maksymalnego otworu względnego daje bardzo dobrą rozdzielczość obrazu w zarówno w centrum, jak i na brzegu kadru.

Fujifilm X-T30, f/1.7, przed	Fujifilm X-T30, f/1.7, za