A7R IIIa, APS-C, JPEG, 20 mm, f/3.5	A7R IIIa, APS-C, JPEG, 20 mm, f/4.0
A7R IIIa, APS-C, JPEG, 35 mm, f/4.5	A7R IIIa, APS-C, JPEG, 35 mm, f/5.6
A7R IIIa, APS-C, JPEG, 50 mm, f/5.6	A7R IIIa, APS-C, JPEG, 50 mm, f/8.0
A7R IIIa, APS-C, JPEG, 100 mm, f/6.3	A7R IIIa, APS-C, JPEG, 100 mm, f/8.0
A7R IIIa, APS-C, JPEG, 200 mm, f/6.3	A7R IIIa, APS-C, JPEG, 200 mm, f/8.0

Na ogniskowej 20 mm winietowanie daje się dojrzeć, ale nie jest ono istotnym problemem, bo na maksymalnym otworze względnym sięga 21% (-0.67 EV) i zmniejsza się do 19% (-0.61 EV) po lekkim przymknięciu przysłony do f/4.0. Na f/5.6 wada ta robi się już prawie niezauważalna, bo sięga 13% (-0.41 EV) i spada o jeszcze jeden punkt procentowy po zastosowaniu przysłony f/8.0.

Szeroki środek zakresu ogniskowych wypada w tej kategorii wręcz świetnie. Na 35 mm winietowanie jest niezauważalne nawet na maksymalnym otworze względnym, bo wynosi tam tylko 8% (-0.25 EV). Jeszcze lepiej jest na 50 i 100 mm, gdzie sięga ono odpowiednio 6% (-0.17 EV) oraz 5% (-0.14 EV). Lekki wzrost widzimy dopiero na maksymalnej ogniskowej, gdzie, na f/6.3, omawiana wada wynosi 17% (-0.55 EV) i spada do niezauważalnego poziomu 10% (-0.29 EV) po przymknięciu przysłony do f/8.0.

Współpraca z mniejszą matrycą APS-C/DX, w tej kategorii testowej, wypada więc zaskakująco dobrze. Zobaczmy teraz, jak sytuacja zmieni się, gdy przejdziemy na pełną klatkę. Odpowiednie miniaturki, uzyskane dla nieskorygowanych plików JPEG, znajdują się poniżej.

A7R IIIa, FF, JPEG, 20 mm, f/3.5	A7R IIIa, FF, JPEG, 20 mm, f/4.0
A7R IIIa, FF, JPEG, 35 mm, f/4.5	A7R IIIa, FF, JPEG, 35 mm, f/5.6
A7R IIIa, FF, JPEG, 50 mm, f/5.6	A7R IIIa, FF, JPEG, 50 mm, f/8.0
A7R IIIa, FF, JPEG, 100 mm, f/6.3	A7R IIIa, FF, JPEG, 100 mm, f/8.0
A7R IIIa, FF, JPEG, 200 mm, f/6.3	A7R IIIa, FF, JPEG, 200 mm, f/8.0

Jeśli ktoś liczył, że tutaj też będzie dobrze, to zdecydowanie się przeliczył. Choć tak naprawdę naiwnością było sądzić, że obiektyw o takim zakresie ogniskowych i takich rozmiarach nie będzie winietował. Obok dystorsji to właśnie winietowanie jest kolejną kategorią, gdzie współcześnie szuka się kompromisów, wychodząc z założenia, że ciemne rogi da się rozjaśnić programowo.

Ostateczny efekt jest więc naprawdę dramatyczny. Kombinacja ogniskowej 20 mm i maksymalnego otworu względnego daje spadek jasności w rogach sięgający monstrualnego poziomu 81% (-4.81 EV). To, jak na razie, niechlubny rekord naszych testów.

Przymknięcie przysłony do f/4.0 zmniejsza omawianą wadę do 78% (-4.35 EV), natomiast na f/5.6 sięga ona 67% (-3.17 EV). Rezultaty uzyskane na przysłonach f/8.0, f/11 i f/16 to odpowiednio: 56% (-2.39 EV), 51% (-2.04 EV) oraz 47% (-1.86 EV).

Ciekawe jest to, że już na ogniskowej 35 mm problemów jest znacząco mniej. Tutaj, na maksymalnym otworze winietowanie sięga 30% (-1.05 EV) i spada do 24% (-0.78 EV) po przymknięciu przysłony do f/5.6. Od przysłony f/8.0 w górę mamy za to do czynienia z takim samym poziomem sięgającym 18% (-0.57 EV).

Na 50 mm omawiana wada lekko wzrasta, bo na maksymalnym otworze względnym wynosi 38% (-1.38 EV) i spada do 26% (-0.87 EV) po przymknięciu do f/8.0. Na przysłonach f/11 i f/16 winietowanie zmniejsza się do odpowiednio 21% (-0.67 EV) i 15% (-0.46 EV).

Kolejny wzrost winietowania widać na ogniskowej 100 mm, gdzie na f/6.3 sięga ono 41% (-1.52 EV), na f/8.0 wynosi 33% (-1.17 EV), natomiast na f/11 i f/16 spada do 29% (-0.97 EV) i 23% (-0.78 EV).

Powrót wyraźnych problemów, choć nie tak monstrualnych jak na 20 mm, pojawia się na maksymalnej ogniskowej. Tutaj, na f/6.3, spadek jasności w rogach kadru wynosi 47% (-1.85 EV) i zmniejsza się do 38% (-1.39 EV) na przysłonie f/8.0. Zastosowanie otworu f/11 sprowadza omawianą wadę do wartości 34% (-1.21 EV), natomiast na f/16 wynosi ona 30% (-1.04 EV).

Sony A7R IIIa, 20 mm, JPEG, f/3.5

Sony A7R IIIa, 35 mm, JPEG, f/4.5

Sony A7R IIIa, 50 mm, JPEG, f/5.6

Sony A7R IIIa, 100 mm, JPEG, f/6.3

Sony A7R IIIa, 200 mm, JPEG, f/6.3

Żeby być do końca uczciwym, trzeba jeszcze sprawdzić, co dzieje się na skorygowanych o dystorsję (lecz nie na winietowanie) plikach JPEG. W tej sytuacji wciąż mamy przecież pola widzenia lekko większe niż w deklaracjach, a więc ogromna zaleta tego obiektywu w postaci ultraszerokiego kąta widzenia nie jest w żaden sposób ograniczana.

Kombinacja ogniskowej 20 mm i światła f/3.5 daje więc wynik sięgający 74% (-3.85 EV), a więc wciąż ogromny. Zastosowanie przysłony f/4.0 zmniejsza winietowanie do 70% (-3.51 EV), na f/5.6 mamy poziom 57% (-2.44 EV), natomiast na f/8.0 wartość 47% (-1.84 EV).

Jeśli chodzi o maksymalną ogniskową, to tam przycinanie obrazu po skorygowaniu dystorsji jest na tyle niewielkie, że uzyskane wyniki różnią się od poprzednio uzyskanych o nie więcej niż 1-2 punkty procentowe, a więc mamy tutaj poziom odpowiadający błędom pomiarowym.

A7R IIIa, FF, JPEG COR., 20 mm, f/3.5	A7R IIIa, FF, JPEG COR., 20 mm, f/4.0
A7R IIIa, FF, JPEG COR., 200 mm, f/6.3	A7R IIIa, FF, JPEG COR., 200 mm, f/8.0